

D4110

@། །སོ་སོར་ཐར་བའི་འགྲེལ་པ་ཚིག་གི་དགའ་བ་བསྐྱེད་པ་བཞུགས། @##། །ཆགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་དུ་ཕུལ་བ་བརྗོད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འགའ་ཞིག་ནི་མདུན་དུ་བསླབ་པ་ཕུལ་ན་ཕུལ་བ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལྐུགས་པའི་ཚིག་ལྷག་པར་འདོན་པར་བྱེད་པ་དེ ཡང་མི་རིགས་པ་ཉིད་དེ།རིག་པར་བྱེད་པ་མེད་ཀྱང་རྟོགས་པ་ཡོད་ན་ཕུལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འཆི་བར་ཉེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ལྕེ་རྙེད་ན་རིག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསླབ་པ་ཕུལ་ཞེས་པ་ནི་དངོས་སུ་བསླབ་པ་གཏོང་ངོ་ཞེས་གཞན་ལ་བརྗོད་པའོ། །བསླབ་པ་ཉམས་པར་བྱས་པ་ནི་ཚངས་པར་ སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱད་དཀའ་འོ་རབ་ཏུ་དབེན་པར་གནས་པ་ནི་དཀའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བདག་གིས་བསླབ་པ་བསྐྱང་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པའོ།།དེའི་ཕྱིར་ཡང་བསླབ་པ་ཉམས་པ་མཐོལ་བ་མེད་པར་བྱེད་ན་དེའི་རྒྱུ་རྗེས་སུ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཕུལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཉམས་པ་ མེད་པར་ཕུལ་བརྗོད་པར་བྱེད་ན་དེ་ཡང་འབྲས་བུ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་གང་གཉི་ག་མེད་པ་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་པས་གཉི་ག་ཉེ་བར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། ངག་གི་ཐ་སྙད་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བསླབ་པ་ཕུལ་ལ་ཉམས་ པར་མ་བྱས་པ།།ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བསླབ་པ་འབུལ་བ་ལ་མུ་བཞི་ཡོད་པས་བསླབ་པ་འབུལ་བ་ལས་ཉམས་པར་མ་བྱས་པའི་དོན་གཞན་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་དོན་གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་འདི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་གང་འགའ་ཞིག་བསླབ་པ་ཉམས་པར་བྱས་ཀྱི་དབུལ་བར་ མ་བྱས་པ་དས་གལ་ཏེ་བག་མེད་པས་ཕམ་པར་གྱུར་པའི་ཆོས་བཞིའི་ནང་ནས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་སྤྱད་ན་ཕུལ་བར་བྱས་པ་བཞིན་དུ་དེ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ།།དབུལ་བ་ལ་ཡང་སྟོང་པ་བརྗོད་པར་འདིར་དགོས་པ་ཡིན་ གྱི་ཚིག་གི་ཁྱད་པར་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཚིག་ལས་ནི་དངོས་སུ་གཞན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་མེད་ན་སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་དབུལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་བཅད་ན་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཕུལ་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་སྔགས་ཀྱིས་ནི་དགོས་ པ་མེད་དེ་གཏོང་བ་ཙམ་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན།གཞན་ལ་ཉེ་བར་བརྟེན་ནས་གཏོང་བའི་ཆོ་ག་བྱེད་དམ་འོན་ཏེ་གཞན་ལ་ཉེ་བར་མ་བརྟེན་པར་ཆོ་ག་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་འདིར་རྟོགས་ལ་དབུལ་བར་མི་བྱེད་པ་ན་ཕུལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅི་ལྟར་དེ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུ་འགའ་ཞིག་ནི་ ཡོད་པ་ཡིན་ནོ།།རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་གྱུར་པ་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་རུང་སྟེ་ཁོ་བོ་ལ་ནི་འདི་དགོས་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་བུའི་གཏོང་བའི་ཆོ་ག་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཏོང་བའི་ཆོ་ག་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་རུང་སྟེ་ཁོ་བོ་ལ་ནི་རེ་ཞིག་འདིས་དགོས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་མ་བརྟགས་པར་འབུལ་བ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་རྣམས་ཟེར་རོ།།མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཞེས་པ་ལ་ཚངས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ་དེ་དང་འགལ་བ་ནི་འཁྲིག་པ་ཡིན་པས་དགག་པའི་དོན་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡང་། མེད་པ་དང་ནི་འགལ་བ་དང་། །ངན་དང་རྩ་བའི་དོན་དང་ནི། །གཞན་དང་འདྲ་ བའི་གནས་རྣམས་ལ།།དག་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བརྗོད། །ཅེས་བཤད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདིར་འགལ་བ་ལ་བལྟ་བར་བྱ་ཆོས་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་དང་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ།

别解脱经注释《词语生喜》
因为说有贪等舍于他处。又有人说在前舍学处时不算舍弃，为此而多说哑者之语，这也是不合理的。因为即使没有表示，若有理解则为舍弃，如同临死等过失，若得舌头则能表示。'舍学处'是指直接向他人表示舍弃学处。'毁坏学处'是指说'梵行难行，独处甚难'等，表示自己无法持守学处。因此，若不忏悔毁坏学处，由于未说明其因，则非完全舍弃。若说舍弃时无毁坏，由于未说明其果，也非完全。因此，若二者皆无则为完全，应当具备二者，应知这是为了显示语言表述。
关于'舍学处而未毁坏'等，由于舍学处有四种情况，应当视舍学处与毁坏为不同事。即使是不同事，这也能成立：有人虽毁坏学处但未舍弃，若由放逸而犯四根本堕罪中任何一条，如同舍弃一样，从此失去出家及具足戒比丘之身份。
舍弃时也需说明空性，而非仅凭词语差别。词语是直接令他人理解，若无遮遣则会舍弃一切戒律，若有遮遣则知唯舍弃此而非他者。此处不需咒语，因为舍弃本身是主要的。若问是依他而行舍弃仪轨还是不依他而行仪轨，在此理解而不舍弃则非舍弃，因为依赖于此，确有如此情况。
无论是否有如此情形，于我而言这是必要的。若说如此舍弃仪轨并不存在。无论是否有如此舍弃仪轨，于我而言暂时不需要这个，持律者们说这是不加观察的舍弃。
关于'非梵行'，梵是指涅槃，与之相违即是淫欲，故否定义合理。虽然也说：'无及相违与，劣及根本义，似他诸处所，清净说六种。'然此处应视为相违，如同非法、非义、非果等。

།འོན་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཐམས་ཅད་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ རོ་ཞེ་ན།དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་འཁྲིག་པ་ཞེས་སྨོས་སོ། །དགེ་སློང་གིས་ཕྱོགས་གཅིག་ཉམས་ཀྱང་དགེ་སློང་དངོས་པོ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྡོམ་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཞིག་པས་མཐའ་དག་གཏོང་བ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ཡང་། ཇི་ལྟར་ཕྱོགས་གཅིག་བླངས་ གྱུར་པས།།མཐའ་དག་བླངས་པར་མི་འདོད་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཕྱོགས་གཅིག་འཁྲུགས་གྱུར་པས། །མཐའ་དག་གཏོང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཡང་། ཁ་ཆེ་རྣམས་ནི་བྱུང་བ་ལ། །བུ་ལོན་ནོར་བཞིན་གཉིས་སུ་འདོད། །ཅེས་བཤད་དོ། །ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བསྙེན་ པར་རྫོགས་པའི་དགེ་སློང་དེ་ཉིད་ལ་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་མིང་གི་དགེ་སློང་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྨོས་པ་ནི་ངེས་པའི་དོན་དུ་དགོས་པ་ཉིད་དོ།།དགེ་སློང་མ་ཡིན་དགེ་སྦྱོང་མ་ཡིན་ཤཱཀྱའི་སྲས་པོ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་དམན་པར་དགག་པ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་བུ་ངན་པ་ལ་བུ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དགེ་སློང་མིན་སོགས་གསུམ་དག་ལ། །དམན་པར་དགག་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན། །ཁ་ན་མ་ཐོ་མེད་དགེ་སློང་། །ཕྱིར་དེ་ཉམས་པ་ཉམས་པ་ཉིད། །ཁ་ན་མ་ཐོ་མེད་པ་དང་། །མི་ལྡན་ཕྱིར་དང་གསོ་མེད་ཕྱིར། །མ་ཆགས་འདི་ལ སྐལ་མེད་ཕྱིར།།ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་མེད་ཕྱིར་བསྟན། །ཤིང་ཚིག་པ་དང་མཚོ་སྐམས་དང་། །རྣ་མེད་ས་བོན་རུལ་བ་དང་། །མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་ཉིད་དང་ནི། །སེམས་ཅན་ཤི་བར་གྱུར་པ་བཞིན། །ཆ་ལུགས་ཙམ་ཞིག་ལུས་པའི་ཕྱིར། །དགེ་སློང་ཉིད་ཅེས་གཞན་དག་ཟེར། །སྲོག་ གཅོད་པའི་གླེང་གཞི་འདི་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་རི་དྭགས་པའི་བུ་དགེ་སྦྱོང་སྦེད་དཔེར་རྗོད་པར་བྱེད་དོ།།དེ་ནི་མི་བདེན་ཏེ་དེ་ནི་རི་དྭགས་བཟློག་པ་ལ་གཏང་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དྲུང་ན་སྦས་ནས་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དགེ་སློང་གི་ཆ་ལུགས་ཅན་གྱི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་ འདི་བའི་དགེ་སློང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བསླབ་པའི་གཞི་བཅས་པ་མེད་དོ།།འོན་ཀྱང་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་སྲོག་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་འདི་དག་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་དང་དགེ་སློང་ཆོས་འདི་པ་དག་གོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་དུ་དགེ་སློང་ རབ་ཏུ་མང་པོ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདིར་ཡང་སྲོག་གཅོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་མིའི་འགྲོ་བ་པ་དང་། དེར་འདུ་ཤེས་པ་ལ་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ལྟུང་བ་འདི་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། དེས་ན་ཡན་ལག་གཞན་གང་ཡང་རུང་བ་མ་ཚང་ན་སྦོམ་པོའོ། །དེ་ལྟར་སྲོག་ གཅོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་མིའི་འགྲོ་བ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་ན་མི་དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གནས་པ་ལ་མི་མ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་གསད་ན་དགེ་སློང་ལ་ཕམ་པར་འགྱུར་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རམ་སྙམ་ན།དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་བསད་པའི་མངོན་པར་འདོད་པ་ མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ལྟར་ལྷ་སྦྱིན་གསད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་འདུ་ཤེས་པ་ལས་མ་བསད་ན་མཚམས་མེད་པར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་སྦྱོར་བ་ལ་འདུ་ཤེས་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །བསམ་པ་ནི་དེ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་གནོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ ལྟར་ཡང་ཞུས་པ་ལས་བཙུན་པ་དགེ་སློང་གིས་མི་ལ་མིར་འདུ་ཤེས་ནས་བཀུམ་ན་ཅིར་འགྱུར་ལགས།མཐར་འགྱུར་རོ།

有人问道：'如此的话，所有具有自性的过失都将成为不净行。'为了消除这个疑问，所以说'淫欲'一词。即使比丘违犯了一部分，也未失去比丘的本质，因此仅仅破坏戒律的一部分而舍弃全部是不合理的。
另外：'如同受持一部分，不认为是受持全部，同样地，破坏一部分，怎么会舍弃全部呢？'
又说：'迦湿弥罗诸师认为，对于所生之事，如同债务财物一样分为两种。'
同样地，虽然已经说明了白四羯磨受具足戒的比丘才会犯波罗夷，而其他名义比丘等则不会，但为了确定其义而再次提及。
'非比丘、非沙门、非释迦子'这些词应理解为贬义否定，如同说'恶子非子'一样。因此：'非比丘等三种，表示贬义否定，无过失的比丘，因此堕落即为堕落。因为不具无过失，因为不可救治，因为无缘，因为无法获得功德而说明。如同烧毁的树木、干涸的湖泊、无耳的种子腐烂、火轮以及死去的众生一样。'
有人说：'仅剩形象而已，故称为比丘。'
关于杀生的缘起，有些人举例说是猎人之子沙门斯毗陀，这是不正确的。因为他是被派去驱赶鹿群，在出家人面前隐藏而长大，是穿着比丘装束的出家人，是此法中的比丘，因此不曾因他而制定学处。然而，是那些众多比丘互相杀害。因为处处提到'这些众多比丘是有过失的，是此法中的比丘'等。
在此，对于以杀生之心杀害人类并认知为人类的情况下，构成波罗夷罪。因此，若其他任何要素不具足则为粗罪。
如此，若仅说'以杀生之心对人类'，那么对于处于人畜等形态者，以非人想而杀害，比丘是否会犯波罗夷呢？这也不合理，因为没有杀人的意图。
例如，想要杀提婆达多而未杀成，不会构成无间罪。如此，'在加行时，认知是要素，意乐即是彼'这句话会产生矛盾，因为没有特殊的原因。
如是在《问经》中说：'大德，如果比丘认知是人而杀害人，将如何？答：犯他胜。'

།མི་ལ་མི་མ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་ཏེ་བཀུམ་ན་ཅིར་འགྱུར་ལགས་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་མུ་བཞིར་གསུངས་སོ། །མདོ་མཛད་པས་ཀྱང་ཆེད་དུ་མ་བསམས་ པར་གྲུབ་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་སྲོག་གཅོད་པ་ནི་བསམས་བཞིན་དུ་མ་ནོར་བ་ནི་གཞན་གསད་པའོ་ཞེས་བཤད་དོ།། །།བརྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་ཡན་ལག་ནི་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་བ་དང་། མིའི་ཆོས་བླ་མ་ཉིད་དང་། རང་བཞིན་གྱི་དོན་ཉིད་དང་། རང་གི་ངག་གི་བདག་ཉིད་དང་ འབྲེལ་པ་དང་།ཉན་པ་པོའི་མིའི་འགྲོ་བ་པོ་ཉིད་དང་། རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཉིད་དང་། དེས་ཀྱང་གོ་བ་ཉིད་དང་། མངོན་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་དག་ནི་མངོན་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་ཕམ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་ནས་ཉན་པ་པོ་ཡིད་ཆེས་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་ དུ་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི་བཏོན་ཟིན་ཏོ་ཞེས་པའོ།།ད་ནི་འདི་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། མདོ་སྡེ་དང་། འདུལ་བ། །མངོན་པ་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམས་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་ཡིན་ཏེ་སྲོག་བཅད་པ་ལས་སླར་ལྡོག་པར་བགྱིད་དོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསླབ་པའི་གཞི་བཅས་པ་ཡིན་ན་འདིར་ རིམ་པ་དེ་སྤངས་ནས་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་པོར་བསྟན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་བསྟན་པ་ལ།།གཞན་དག་ནི་གཙོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་བའི་རྩ་བ་ནི་འདོད་པ་དང་དེའི་གཞི་ཡིན་པ་དེས་ན་དང་པོར་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་བཅས་སོ། །དེའི་ཡོངས་སུ་ལོངས་ སྤྱོད་པའི་དོན་དུ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པར་འགྱུར་བས་དེས་ན་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་རྣམ་པར་གཞག་གོ།།བརྐུས་པ་ན་མི་མཐུན་པ་རྣམས་གསད་པར་འགྱུར་བས་དེ་ནས་གསོད་པ་གཞག་གོ། །ཁྱེད་ནི་གསོད་པར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་བརྗོད་པ་ན་ངས་དེ་ལྟར་མ་བྱས་སོ་ཞེས་བརྫུན་སྨྲ་བ་འབྱུང་བས་ཐ་མར་བཤད་དོ་ ཞེས་འཆད་དོ།།ཁ་ཅིག་ནི་གསོད་པའི་ཉོན་མོངས་གྲང་བའི་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བ་ལ་ཐོག་མར་འགྲོ་བ་དེའི་ཕྱིར་འདི་དག་གོ་རིམས་བཟློག་ནས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་འཆད་དོ། །འགའ་ཞིག་ནི་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་མ་འབྱུང་བསོ་ག་རིམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་དོན་དུ་མ་བྱིན་པར་ལེན་ པར་བྱེད།བརྐུས་པས་དེའི་བདག་པོས་གཅོད་པ་དང་བརྫུན་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རིམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །ཁོ་བོ་ནི་བྱུང་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་སྟེ། འདུལ་བ་ནི་བྱུང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་སྟེ་བསླབ་པའི་གཞི་བཅས་པས་འདིར་མངོན་པར་མི་བྱའོ། །ཕམ་པར་གྱུར་པ་གདོན་པ་སྟེ་གཉིས་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྨི་ ལམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་ནི་ཁོ་བོས་འདུལ་བའི་འགྲེལ་བའི་དཀའ་འགྲེལ་ཚིག་མ་བཤད་པའི་འགྲེལ་པར་ཅུང་ཞིག་བཤད་པས་དེ་ལས་རྟོགས་པར་བྱའོ།།འདིར་ཁ་ཅིག་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བཤད་དོ། །དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་ཏུ་ གསུངས་ལ་འགའ་ཞིག་ཏུ་མ་གསུངས་པ་དང་།བསླབ་པར་བྱ་བ་རྣམས་ལ་མ་གསུངས་པའི་རྒྱུ་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེས་རྩོད་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དུ་མས་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་དག་ནི་དགེ་སློང་གི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་ན་དེ་ཉིད་ལ་ལུང་འདི་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་ རོ།།དེས་ན་དོན་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་གི་ཚིག་མ་བརྗོད་དོ་ཞེས་འཆད་དོ། །གཞན་དག་ནི་གཉི་གའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་དོན་དུའོ་ཞེས་འཆད་དོ། །ཇི་ལྟར་འདིར་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གསུངས་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ།

关于'如果误认人为非人而杀害，将如何处置'等问题，说明有四种情况。《经》作者也说：'非故意造成的，不是行为者'，同样地解释说：'杀生是故意且无误地杀害他人'。
妄语的要素是：改变认知、超人法、事实本质、与自己语言的本质相关、听者是人类、处于自然状态、能够理解、非所愿。其他人则认为是'所愿'。这样详细解释了波罗夷后，为了使听众产生信心，结语说'已经宣说完毕'。
现在解释这个：经、律、论三藏的次序是按照杀生等的顺序，因为'从杀生中回转'等制定学处。在此为什么要放弃这个次序，首先显示不净行的原因是：
其他人说是按照主要内容来说明。轮回的根本是欲望及其基础，因此首先制定不净行的学处。为了享用这些而产生不与取，因此安立不与取。偷盗后会导致杀害不和者，所以接着安立杀生。当被说'你是杀人者'时，会说'我没有这样做'而产生妄语，所以最后解释。
有些人解释说：因为杀生的烦恼会导致转生寒冰地狱，所以这些次序是倒序显示的。有些人解释说：依靠前者产生后者是次序。为了不净行而不与取，因偷盗而被物主杀害并说妄语，因此这是次序。
我认为是由事件分别的，律是随顺事件而制定学处，所以这里不应显示。波罗夷的诵出第二品完毕。
关于梦境的自性成就，我在律的注释难解释词未说明的注释中稍有解释，应从那里理解。
这里有些人说所有波罗夷都说'某比丘'。对于僧残等有些处提到，有些处未提到，对于应学处未提到的原因是什么？有人对此争论，对此有多种解释。其他人说是针对比丘而言，因此对他安立这个教法。因此意义可知，所以未说比丘的词。其他人解释说是为了通过两者来显示。如同这里对波罗夷等所说的，这里也应该这样说。

།ཇི་ལྟར་མ་གསུངས་པ་དེ་བཞིན་ དུ་གཞན་བསླབ་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཆད་དོ། །གཞན་ནི་སྡོམ་པ་དེའི་གཞུང་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །དེ་ལྟར་ ཡང་འཕགས་པའི་ལམ་ཁ་ཅིག་ནི་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་དེ།བཟོད་པ་བརྒྱད་པོ་དེ་ཡང་། དྲི་མེད་ཤེས་རྣམས་བཟོད་པ་མིན། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཟད་དང་མི་སྐྱེའི་བློ་ལྟ་མིན། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི་གཉི་གའི་རང་ བཞིན་ཡིན་ཏེ།དེ་ལས་གཞན་འཕགས་བློ་གཉིས་གང་། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་འགའ་ཞིག་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དགེ་སློང་གང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། འགའ་ཞིག་དུ་མ་གསུངས་པ་ནི་དཔེར་ན་བསླབ་པར་བྱ་བ་རྣམས་ལྟ་བུའོ། །འགའ་ ཞིག་ཏུ་གསུངས་པ་དང་།མ་གསུངས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་རྣམས་ལའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་དུ་སྡོམ་པ་གནས་པ་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པར་མ་གྱུར་ན་འཕགས་པའི་ལམ་གནས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེའོ། །འདི་དང་སྨྱན་གྱི་བར་འོག་མ་བཞི་སྟེ་ལྔ་ནི་མི་ ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཆ་ཡིན་ནོ།།ཡན་ལག་ནི་སད་པའི་གནས་སྐབས་དང་། རང་གི་ཁུ་བ་དང་། དང་པོའི་གནས་ནས་འཕོས་པ་དང་། མངོན་པར་བསམས་པ་ཉིད་དང་། བསལ་བ་དང་། གཞན་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པས་ཀྱང་བྱས་པ་དང་། གོས་ལ་སོགས་པས་བར་དུ་ཆོད་པ་དང་ བྲལ་བ་དང་།སེམས་ཅན་དུ་བགྲང་བ་དང་། དེའི་རྣམ་པར་གནས་པའི་ལག་པ་ལ་སོགས་པས་བྱུང་བའོ། །བུད་མེད་ཀྱི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བུད་མེད་ཀྱི་སྐྱེ་བོ་སྟེ། དེ་ལ་གཅོད་པར་བྱེད་ཟ་བར་བྱེད་པས་ན་བུད་མེད་དོ། །སྐྱེས་པའི་སེམས་ཡོངས་སུ་བཅས་ནས་ཟ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ བར་དུའོ།།གཞན་ནི་ལྟུང་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བུད་མེད་དོ་ཞེས་འཆད་དོ། །གཞན་དག་ནི་ལམ་གྱི་སྒྲ་འདི་རྣམ་པར་རྟག་པའི་དོན་འདི་བློ་ལ་གཞག་ནས་ལེན་བུ་ནས་བཟུང་བ་ལ་ཡང་དངོས་གཞིར་འཆད་དེ། དེ་དག་ནི་ཞུས་པ་ལས་སྤུ་དང་སེན་མོ་དང་སོ་ལ་ སོགས་པ་ལ་རེག་ན་སྦོམ་པོར་བཤད་པ་དང་འགལ་བར་ངེས་པར་བྱའོ།།ཞུས་པ་ལས་བཙུན་པ་སྤུས་རེག་ན་ལྟུང་བ་ཅིར་འགྱུར་སྦོམ་པོའོ། །བཙུན་པ་སྤུ་ལ་རེག་ན་ལྟུང་བ་ཅིར་འགྱུར་སྦོམ་པོའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོ་མཛད་པས་ཀྱང་སེན་མོ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་ སོ།།ལུས་ལ་རེག་པ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་རེག་པས་རོ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེ་ན་དེ་ནི་སྤུ་ལ་རེག་པ་འདི་ལ་ཡང་དོན་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ལག་ངར་དང་རྗེ་ངར་ལ་སོགས་པའི་ལུས་ལ་རེག་པ་ལས་བདེ་བ་དང་། འདོད་ལྡན་མ་རྣམས་ཀྱི་མཆན་ཁུང་དང་སྒྱེད་[(]པའི་[,]པུའི་[)]སྤུ་ལ་རེག་པ་ལ་འདོད་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ལྷག་པའི་ རོ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ལ།དེ་ལ་ཡང་དངོས་གཞི་ནི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རོ་ཉེ་བར་གནས་པ་ནི་འདིར་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དབང་གིས་བྱ་བ་མེད་པར་རོ་ཆེན་པོར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ན་དངོས་གཞིར་ ཐལ་བར་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།འོ་ན་འདིར་ལེན་བུ་ནས་བཟུང་ན་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེ་ན། བྱུང་བའི་དབང་གིས་འདིར་བཤད་པ་ཡིན་གྱི་འདི་ཡན་ལག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གིས་བསླངས་པའི་དོག་པ་འཐག་ཏུ་བཅུག་པ་བཞིན་ནོ།

如同未说的那样，对于其他应学等事项也不应该说，这是因为世尊的教法本质是多样的。
其他人解释说，这个戒律的宗旨是为了作为圣道的影像。
同样地，有些圣道是见的本质，如八忍，因为说过'无垢智非忍'。
有些是智慧的本质，如说'尽智与无生智非见'。
有些是二者的本质，如说'除此之外的圣智有二'。
同样在此，在所有波罗夷中，有些说'若比丘'，有些未说，如学处等。
有些既说又未说，如僧残等。
因此，此处戒律作为圣道的影像而住，若无此则应视为圣道住。
此处以下四条及药戒共五条是不净行的部分。
支分是：清醒状态、自身精液、从原处移动、有意为之、除去、属于他人相续所作、无衣等间隔、具有情识、由其形态所住的手等所生。
所谓女人境，即女人之人，因能割能食故称女人。
直至'具男子心而食'为止。
其他解释说，因能生过失及可受用故称女人。
其他人则将'道'字理解为确定义，主张即使抓发也构成根本罪，但应确知这与《问经》中说触摸毛发、指甲、牙齿等为粗罪相违。
《问经》中说：'大德，以毛触摸将构成何罪？粗罪。大德，触摸毛发将构成何罪？粗罪。'
《经》作者也说：'指甲等是属于他者。'
若说：'如触身一样，触此也有乐受。'此说对触摸毛发也同理，触摸前臂、小腿等身体会生乐受，而对于具贪者来说，触摸具欲女子的腋下和阴毛会产生更大的乐受。
但即便如此也不构成根本罪，因为这些不是身体本身。
此处乐受不是支分，因为若由具大贪者非理作意的力量而无所作为地体验大乐受时，不会成为根本罪。
若问：'此处说抓发时'，这是依所生而说，但这不是支分，如同自请织布一样。

།འོན་ཏེ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས་ལེན་བུ་ནས་བཟུང་ངམ་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་ལེན་བུ་ནི་སྐྲ་དང་འབྲེལ་པའི་གོས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེ་ན།འདི་གསུངས་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ལེན་བུ་ནས་བཟུང་བ་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རྣམ་འབྱེད་དུ་ཇི་ལྟར་སྨོས་ཤེ་ན། བྱུང་བའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་མདོའི་ཚིག་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བསྟན་པའི་དོན་དུ་གསུངས་ཀྱི་ཡན་ལག་ མ་ཡིན་ཏེ།ལྟུང་བར་བསྟན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས་འདི་ལྟར་དགེ་སློང་གིས་བུད་མེད་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་སྤྱི་བོ་ལ་ནོམ་པར་བྱེད་ན་གོས་ཀྱིས་བར་དུ་མ་ཆོད་པ་ལ་ནོམ་ན་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ། །བར་དུ་ཆོད་པ་དང་བཅས་པ་ལ་ནོམ་ན་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། དེ་བཞིན་དུ་དཔྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་འདིས་ནི་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟུང་བ་འབྱུང་བར་བསྟན་པར་བྱས་ནས་ལྟུང་བ་བསྟན་གྱི་དབང་པོ་མེད་པ་ལེན་བུ་ལ་སོགས་པ་ལུས་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཐ་ན་རྐང་པའི་མཐེ་བོང་ལ་རེག པར་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་བསྡུས་ནས་མཐར་ཕྱིན་པར་བསྟན་པ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པས་ལུས་ཉིད་བསྟན་པ་རྣམ་པར་བཅད་པའི་དོན་དུའོ།།རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་འགའ་ཞིག་དབང་པོ་མེད་པ་རྣམས་ལ་དངོས་གཞིར་འགྱུར་བར་དོགས་པར་མི་བྱ་ སྟེ།།གཞན་དུ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐྲ་དང་སེན་མོ་མཐའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་ན་སྐྲ་དང་སེན་མོ་ཞེས་དེ་ལྟར་མཐར་ཐུག་པར་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ལེན་བུ་དེ་ལ་གོས་ཀྱིས་བར་དུ་མ་ཆོད་པ་སེན་མོ་དང་སོ་དང་སྤུ་ལ་རེག་པ་བཞིན་དུ་སྦོམ་པོར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ དང་།ཡན་ལག་གཞན་ཐམས་ཅད་ཡོད་ལ་ལུས་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེས་ན་འདི་ནི་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རྣམ་པར་གཞག་ནས་དབང་པོ་མེད་པའི་ལུས་ལ་ལུས་ཞེས་ག་ལ་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གང་དུ་ལེན་བུ་ལ་རེག་པ་ལ་ཡང་དབང་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་གཞིར་མི་འདོད་ན་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་གོས་ལ་དངོས་གཞིར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། དབང་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐག་རིང་དུ་སྤངས་པས་སྐབས་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ནོམ་པ་ལ་སོགས་པ་འདིར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་བདེ་བ་མངོན་པར་བསམས ནས་ངས་བུད་མེད་ཀྱིས་བྱས་པའི་རེག་པ་བདག་གིར་བྱེད་ན་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་གང་དང་གང་ལ་རེག་པ་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ།།བུད་མེད་གསོན་པའམ་ཤི་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་འདི་དག་སོ་སོ་ལ་ཡང་དགེ་འདུན་ལྷག་མར་ འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་ཡང་ཞུས་པ་ལས་བཙུན་པ་རེ་ཞིག་བུད་མེད་ཤི་བའི་ལུས་དང་ལྷན་ཅིག་རེག་པར་བགྱིད་ན་ལྟུང་བ་ཅིར་འགྱུར། དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འགྲེལ་པ་བྱེད་པས་ཀྱང་ཤི་བ་ཉིད་ནི་འདིར་ན་སྨད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་བཤད་དོ།།ཡན་ལག་ནི་མིའི་འགྲོ་བ་བར་སྐྱེས་པ་ཉིད་དང་། རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཉིད་དང་། མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བསྟེན་པའི་མཐུ་དང་ལྡན་པ་དང་། ལུས་མ་ཉམས་པ་ཉིད་དང་། གོས་ལ་སོགས་པས་བར་མ་ཆོད་པ་ཉིད་དང་། བུད་མེད་དང་དྲལ་ཅིང་གྱུར་པའི་སེམས་དང་། ལུས་ལ་རེག་པ་དང་། རེག་པ་བདག་གིར་བྱས་པ་དང་། ལུས་མ་ཉམས་པ་ཉིད་དོ།

然而，如果说在《分别》中说'从发髻开始'这句话中，发髻是指与头发相连的衣服，虽然这样说了，但是从发髻开始触摸并不构成僧残罪。那么为什么在《分别》中要这样说呢？这是为了解释经文中所说情况而阐述的，并非是构成违犯的要素，因为没有说明这是违犯。
同样，如《分别》中所说：'如果比丘触摸具有女性特征者的头顶，若无衣物遮隔而触摸则构成僧残，若有遮隔而触摸则构成粗罪。同样，触摸额头等处也是如此。'这段话说明了对带有根门的全身触摸都会构成违犯，而不包括没有根门的发髻等非身体部分。
因此，'乃至触摸脚趾'这句话总结了所有情况，说明了世尊只是针对身体本身而作出的规定。某些人不应怀疑没有根门的部分会构成正罪，否则世尊就会说'乃至头发和指甲'，因为这些是身体的末端。
因此，对于发髻，如果无衣物遮隔，应视为粗罪，如同触摸指甲、牙齿和毛发一样。这是因为它只是方便行为，虽具备其他所有要素但缺乏身体本质，这是持律者们的观点。
因此，这里是在区分有根门的身体部分后，怎么能说无根门的身体部分是身体呢？因为二者有着本质的区别。
既然触摸发髻因为没有根门而不构成正罪，那么触摸与之相连的衣服怎么可能构成正罪呢？因为没有根门，远离了违犯的机会。
因此，这里的触摸等行为，如果怀着染污之心追求快乐，认为是女人对自己的触摸，无论触摸身体的哪个部分都构成僧残。'无论是活着的女人还是死去的女人'这一点并非构成要素，因此应当知道这些个别的特征都会构成僧残。
正如在《问经》中所说：'大德，如果与死去女人的身体相触，构成什么违犯？'答：'构成僧残。'同样，注释者也说：'死亡本身在这里并非应受呵责的。'
构成要素是：属于人道、中生、处于自然状态、具有行淫的能力、身体未损坏、无衣物等遮隔、对女人生起染著心、身体相触、认可触摸、身体未损坏。

།དགེ་སློང་མས་སྐྱེས་པ་ལ་འཁྲིག་པ་སྨྲས་ན་སྦོམ་པོར་འགྱུར་ཏེ། འོག་མ་དག་ལ་ཡང་ངོ་། །ཡན་ལག་ནི་མིའི་འགྲོ་བ་པ་ཉིད་དང་། ལེགས་ཉེས་ཀྱི་དོན་གོ་བ་དང་། བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འདུན་པ་དག འདོད་ཆགས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་དང་།རང་གི་ངག་གིས་བརྗོད་པ་དང་། གཞན་ལ་བརྗོད་པ་དང་། བདག་གི་དོན་རྣམས་སོ།། །།དགེ་སློང་མས་སྐྱེས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བསྔགས་ན་ཉེས་བྱས་ཏེ། འོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་ནི་མིའི་འགྲོ་བ་པ་ ཉིད་དང་།རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང་། ལེགས་སྨྲས་ཀྱི་དོན་གོ་བར་ནུས་པ་དང་། དྲལ་ཞིང་གྱུར་པའི་སེམས་དང་། རང་གི་ངག་གིས་བརྗོད་པ་དང་། བདག་གི་ལུས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་དོན་དང་། བདག་ཉིད་ལ་བསྙེན་བཀུར་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང་། བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའོ།། །། སྨྱན་བྱེད་པ་ལ་འདིར་བུད་མེད་ནི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་པའི་ཡུལ་ལ་ཡང་འདི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པས་ཀྱང་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་བསྟེན་པར་བྱ་བའི་རྨའི་སྒོ་གཉིས་སམ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་མིའི་འགྲོ་བ་པ་དང་། སྟེན པར་བྱེད་པ་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་མིའི་འགྲོ་བ་པའོ་ཞེས་བརྗོད་དོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མ་ནིང་ཕོ་མོ་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སྤངས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ།། །།འདིར་ཡན་ལག་ནི་གཞན་དག་དང་། རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང་། མིའི་འགྲོ་བ་པ་དག་དང་། སྦྱོར་བ་དང་སྦྱར་ བྱེད་རྨའི་སྒོ་གཉིས་སམ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་དག་དང་།མི་མཐུན་པ་དག་མཐུན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དང་། སྤྲད་པའི་དོན་དུ་ཚིག་དང་། ཕྲིན་ཡིག་ལ་སོགས་པས་ཕྲིན་ལན་གསུམ་མནོས་ཤིང་བསྐྱལ་བ་དང་ཕྲད་པའོ།། །།ཁང་པ་ལ་བདག་པོ་དང་བཅས་པ་དང་བདག་པོ་མེད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ ཁང་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་དེས་ན་འདིར་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ་སྙམ་པ་ལ།བདག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདག་པོ་མེད་པ་ནི་གང་ལ་བདག་པོ་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དང་མ་ནིང་མེད་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསླངས་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ནི་ བདག་པོ་མེད་པ་ནི་བདག་པོ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ལ་བདག་ཉིད་ནི་བདག་པོ་ཉིད་ཡིན་པས་བདག་པོ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ།།དེས་ན་བདག་གི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བདག་གི་ཆེད་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་གྱི་གཉིས་དང་གསུམ་དང་བཞི་ལ་སོགས་པའི་ཆེད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་ཀྱི་ཐུན་མོང་པ་ལ་ནི་སྦོམ་པོར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཉིས་ཀྱིས་ཐུན་མོང་དུ་བྱེད་ན་ལྟུང་བ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མང་པོའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་དོན་དུ་ཡིན་ན་གཙུག་ལག་ཁང་དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་བའི ཕྱིར་ཏེ།དགེ་སློང་གི་བདག་པོ་ཡོད་པ་དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱིར་གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་པོ་ཞིག་བརྩིག་ཏུ་བཅུག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཐོ་ཞེས་པ་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ རོ།།ཡང་ན་གཤེགས་པ་དང་བྱོན་པ་དང་། གཟིགས་པ་དང་། རྣམ་པར་གཟིགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། བསྐྱེད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་གཉིས་གནས་པའི་ཁྱད་པར་ལུས་པ་མེད་པར་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་མཛེས་པ་དང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་། མ་ལུས་ པ་གཤེགས་པས་སོ་ཞེས་གཞན་དག་འཆད་དོ།

如果比丘尼对男子谈论淫欲之事，则犯粗罪。对下等人也是如此。其构成要素是：对方是人类，能理解善恶之义，心生贪欲享乐之念，自己心怀贪欲，用自己的语言表达，对他人表达，为了自己的利益。
如果比丘尼赞叹男子的供养，则犯恶作罪，因为依靠不适当的对象。其构成要素是：对方是人类，处于正常状态，能理解善言之义，心意散乱，用自己的语言表达，为了获得对自身的供养，表达对自己供养的赞叹，自己能理解。
在此处，对于媒介行为，女人不是构成要素，因为这是针对男子对象而设立的规定。因此注释者也说，由于没有特别限定，所以凡是具有二门或三门可供使用的人类，以及具备所有要素的人类都可以作为使用者。因此，依此类推，也应当视为排除了阴阳人。
此处的构成要素是：其他人，处于正常状态，是人类，具有二门或三门可供结合者，为了使不和者和合之目的，通过言语、书信等传递三次信息并送达相见。
关于房舍，由于有主和无主的区别而分为两种，那么此处应当如何说明呢？所谓'有主'等，无主是指没有男主人、女主人和阴阳人，因为经中说'自己所求'。其他人解释说：无主是指没有主人，而自己就是主人，所以是有主。
因此说'为了自己'，是指为了自己的缘故而进入，而不是为了二人、三人、四人等的缘故。对于二人共有的情况说是粗罪，因为经中说'如果二人共同所为则成粗罪'等。为多人建造是不合理的，因为如果是为僧团所造则成僧残罪，因为经中说'如果比丘有主人，为僧团建造大寺'等。
关于'善逝高'，善逝是指随顺正等正觉之道故。或者因为具有去、来、观察、遍观等及生起。或者因为通达真实性和二住的差别而无余。或者如其他人解释说：因为具有庄严、不退转、无余而去。

།ལྷག་མ་འདི་ནི་མི་གསོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པ་ཡིན་ཏེ། འོག་མ་དག་ལ་ཡང་ངོ་། །ཁ་ཅིག་ནི་གཉིས་པོ་འདི་དག་མ་བྱིན་པར་ལེན་པའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པར་བརྗོད་དོ། །དེའི་འདི་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། མ་བྱིན་པར་ལེན་ པའི་འཁོར་ནི་མ་བསྟབས་པར་སྟན་ལ་འདུག་པ་དང་།བྱིན་ཕྲོགས་དང་བསྔོས་བསྒྱུར་དང་། སྦེད་པ་དང་། རྐུན་མ་དང་འགྲོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་གཉིས་མ་ཡིན་ནོ་འདི་གཉིས་དགེ་སློང་མ་ལ་མ་བཞག་སྟེ། བུད་མེད་ཕལ་ཆེར་ནི་ཁང་པ་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བུད་མེད་རྣམས་ནི་ ཇི་ལྟར་ཡང་དེའི་བློ་རང་དབང་དུ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྐྱེས་པ་ནི་ཁང་པ་བྱེད་པ་ལ་རང་དབང་ཅན་དུ་འདོད་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་ཅེས་བྱ་བ་མཐོང་བ་དེ་ནི་སྲིད་ཚད་པ་ཡིན་པས་བསམ་པར་མི་བྱའོ། །དེས་ན་གཞི་མི་རུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་རྣམ་པར་ གཞག་གོ།།འདིའི་ཡན་ལག་ནི། ས་གཞི་དང་ཡོ་བྱད་གཞན་ལ་བཙལ་བ་ཉིད་དང་། རྗེས་སུ་གནང་བ་ཉིད་དང་། གཞི་མ་དག་པ་ཉིད་དང་། མ་བསྟན་པ་ཉིད་དང་། གནས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། གཅིག་གི་དོན་ཉིད་དང་། ཚད་ལས་འདས་པའོ། །གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་པོ་བྱེད་དུ་འཇུག་ ན།ཉེས་པ་ལ་འདིར་རིན་ཐང་ལས་ཡིན་གྱི་ཚད་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིན་རིན་ཐང་དང་ཚད་ཀྱིས་ཆེན་པོ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འདིར་ནི་རིན་ཐང་ལས་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡིན་གྱི་ཚད་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ནི་བདག་པོ་དུ་མ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་ལྷག་པ་ཉིད་ཡིན་ གྱི་འདས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཚད་ལས་འདས་པ་ཉིད་ནི་གཙུག་ལག་ཁང་མ་དག་པའི་ཡན་ལག་དུ་མ་བསྟན་ཏོ།།བདག་པོ་ཡོད་པ་ནི་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འགྲེལ་པ་བྱེད་པས་བཤད་དོ། །ཁྱིམ་གྱི་དངོས་པོ་ལ་ཞེན་པ་བཀག་པ་བག་ཡོངས་སུ་བྱས་ནས་དགེ་ འདུན་གྱི་ཕྱིར་ཉོས་པ་དང་།དགེ་འདུན་གྱིས་ཀྱང་རྗེས་སུ་གནང་བའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་དགོས་པའོ། །དགེ་འདུན་སྨོས་པ་ནི་ཁྱིམ་པ་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཡང་དགེ་འདུན་དུ་མི་བཞེད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱིམ་པའི་དོན་ལ་སེམས་པ་ནི་སྡིག་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་ པའི་དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་བསམ་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ།།གང་དུ་དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་གསུངས་པ་ནི་གླེང་གཞིའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་འགྲེལ་ པ་བྱེད་པས་བཤད་དོ།།དེའི་འདི་ནི་དྲང་སྲོང་གིས་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་གི་དོན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་འབྱེད་ལས་གཙོ་བོར་དགེ་འདུན་གྱི་ཆེད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ལ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཞར་ལ་བྱུང་བ་རང་འདོད་ ཀྱི་བཤད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་བ་ཞེས་འདུལ་བ་འཛིན་པ་དག་ཟེར་རོ།།གཞི་མེད་པ་འདི་ནི་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡིན་ནོ། །བག་ཙམ་ལ་གཞན་གྱི་ཆ་མ་ཡིན་པ་དང་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཞན་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འཁོར་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེའི་ཆ་མ་ཡིན་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཏེ་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་སོ། །དེ་དང་མཐུན་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཆ་མ་ཡིན་པ་དང་མཐུན་པ་སྟེ། ཕམ་པར་གྱུར་པ་བཞི་པོ་དག་གོ།

这是属于杀生一类的余罪。下面的也是如此。有些人说这两条是属于不与取的附属。这种说法超出了论典的范畴，因为不与取的附属是未经请求就坐在座位上、强取、转移供养物、隐藏、与盗贼为伍等，所以这两条不是。
这两条戒律没有对比丘尼制定，因为女性大多不会从事建房，女性无论如何都不会对此有独立的想法。男性则因为被认为在建房方面有自主权而会从事。所见的'从事'是有限度的，不应过分理解。因此，由于依靠不适宜的基础，这里被判定为突吉罗罪。
这条戒律的构成要素是：寻求地基和其他用具、获得许可、地基不清净、未经指示、住处圆满、为个人所用、超过尺寸。如果建造大寺院，这里的过失是基于价值而非尺寸，因为大的标准有两种：价值和尺寸。这里是指价值过大而非尺寸过大。因为僧团的寺院是多人所有，所以尺寸可以更大而不算过度，基于这个道理，超过尺寸并未被列为不清净寺院的要素。
注释者解释说：有所有者是情况而非构成要素。在禁止执着房舍实体的同时，为僧团购买并得到僧团的许可是可以的。'为僧团'是指为僧团的需要。提到僧团是要明确四个在家人等不被认为是僧团，因为为在家人谋利是有罪过的。
虽然护持圣僧团的发心是极其善良的，但仍被规定为过失。注释者解释说：当说'为僧团'时提到如来的声闻僧团，应当理解这是基于缘起而作为示例。
这种说法是不合理的，因为圣者未说此义，且不是主要的，也没有自身的意义。因为在《广解》中主要是对声闻僧团解释'为僧团'的含义，持律者说：何必要用附带产生的自我诠释来解释呢？
这种无根据的说法属于言语方面的过失。关于'与他分不相应'中的'他'指涅槃，因为轮回是颠倒的。'他分'的对立面就是烦恼法。与此相应就是与他分不相应，即指四根本堕罪。

།དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས་གཞན་གྱི་ཆ་མ་ཡིན་པ་དང་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན ལས་འདས་པའོ།།དེའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཕམ་པར་གྱུར་པ་བཞི་པོ་དག་གོ། །གཞན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མཛད་པའི་བཤད་པ་མ་རྟོགས་ནས་རང་ཉིད་འཆད་པར་བྱེད་དེ། གཞན་ལ་བརྟེན་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཆ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་འདིས་ནི་འཁྲིག་པའི་ཆོས་བསྟེན་ཏོ་ཞེས་དངོས་ སུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཏེ།དངོས་སུ་གསལ་པོར་སྨྲ་བ་ནི་གཞན་གྱི་ཆ་སྟེ། གཉིས་གཉིས་དག་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་འདྲ་བའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་ཕམ་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཆ་དང་མཐུན་པའོ། །ཡང་ན་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དགེ་བ་དང་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ རོ།།དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་གཞན་ནི་འཁོར་བའོ། །དེ་བསྟེན་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་ཆའོ། །དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་ཕམ་པ་སྟེ་གཞན་གྱི་ཆ་དང་མཐུན་པའོ། །བཤད་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་དགག་པའི་སྒྲ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དོར་ནས་འཆད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོན་ཏེ་དགེ་འདུན་ ལྷག་མའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་གཞན་མ་ཡིན་པ་དང་མཐུན་པར་འགྱུར་ཏེ།མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དེས་ཀྱང་སྐུར་ན་ལྷག་མར་གཞག་པར་བྱའམ་སྙམ་པ་ལ་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་དོན་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཀྱིས་ཞེས་སྨོས་སོ་འོན་ཏེ་ཚིག་གཉིས་སྨོས་པ་ཅིའི་ དོན་དུ་བྱས་ཤེ་ན།གཉི་ག་སྨོས་པ་ནི་ཕམ་པ་འདི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་དང་ཤིན་ཏུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཉེས་པ་བརྗོད་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །དབྱེན་ལ་ལྷས་སྦྱིན་གྱི་གནས་ལྔ་པོ་ནི་དགོན་པར་གནས་པར་མི་བྱ་བ་ཉིད་དང་། བསོད་སྙོམས་པ་ ཉིད་དང་།ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཉིད་དང་། བླ་གབ་མེད་པ་ཉིད་དེ། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་ལྔ་པོ་འདི་དག་ལ་མི་མོས་པ་དང་། མི་བཟོད་པ་དང་། མི་བཟོད་པ་སྒྲུབ་པ་དེ་དག་ནི་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་དྲུང་ན་མི་གནས་པར་རིང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ཚུལ་ཤིང་ལོང་ཤིག་བསྒོ་བ་ ན།དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཚུལ་ཤིང་བླངས་པར་གྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞི་ལས་གསུངས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ཞོ་དང་འོ་མ་མི་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གཞན་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་གནས་ལྔ་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་འོ་མ་དང་ལན་ཚ་མི་བཟའ་བ་དང་། གོས་མ་དྲས་པ་བགོ་བ་དང་། གྲོང་དུ་གནས་པར་མི་བྱ་བའོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་དོན་འབྲེལ་པར་མ་མཐོང་སྟེ། ཕྱེ་བ་ལས་དུས་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྐྱེས་པ་ན་དེ་རྣམས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་འཕགས་པ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་ཅན་གྱི་ལོག་པར་ལྟ་བ་རྙེད་ནས། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས སུ་ཆད་པ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེད་པ་རྙེད་ནས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཚིག་ལྔ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ནི་འོ་མ་འཐུང་སྟེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གཞི་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདིར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་འདི་ནི་ རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ལ་ལམ་དུ་ལྟ་བ་ཞེས་དེ་དང་དེར་གསུངས་སོ།།རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ལ་རྒྱུར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དགེ་ འདུན་གྱི་དབྱེན་དུ་གྱུར་པའི་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་འདི་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆེན་པོར་བསྟན་ཏོ།

在对此进行分别时，关于'不随顺于他分'这一说法，'他'指的是涅槃。不随顺于彼分即是四种他胜罪。其他人由于未理解世尊所作的解释而自行解释：依止他者即是他分，因为这明显说明了淫欲之法的依止，明显清楚地说即是他分，意思是指与二二交合相似之法。其中他胜是随顺于他分。
或者，'如是'指的是涅槃，因为是善和常的缘故。与此相反故'他'是轮回。由于依止彼故为他分。随顺于彼即是他胜，即随顺于他分。应当了知对于这所有的解释都是去除一切否定词而解释的。
然而，僧残法的某些方面也会成为不随顺于他，因为与涅槃相违，由此诽谤是否也应该判为僧残呢？对此为了区别而说'以他胜法'。如果问为什么要说两个词？说两者是因为这个他胜与涅槃法极其相违，是为了说明他胜极其过患的缘故。
关于破僧，提婆达多的五处是：不应住阿兰若、应当乞食、应当着粪扫衣、应当持三衣、应当露地住，对这五种苦行处不喜欢、不忍受、不实行的人们远离沙门乔答摩，因此取羯磨筹，五百比丘取了羯磨筹等，这是在律藏中所说的。
有些人说提婆达多制定的其他五种苦行处的性质是：不饮酪乳等，即不食乳和盐、穿未缝制的衣服、不住聚落等的解释，未见其意义相关，因为分别中说是在生起邪见时宣说这些的缘故。
如是提婆达多获得诽谤圣者的邪见，断除善根，获得'无有后世'等过失，以五种言词对声闻们说法：'沙门乔答摩饮乳'等，这是在律藏中所说的。
此中执着戒禁为最胜，这在彼彼经中说为'非因计因见'。如《入智论》中所说：以非因见为因的戒禁取见是见苦所断。
因此破僧的妄语在一切恶行中被说为最大过患。

ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཤེས་ཀྱང་ཆེད་དུ་བསམས་ནས་དགེ་འདུན་གྱི་དབུས་སུ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དགེ་འདུན་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་རབ་ཆེར་ འདོད་ཅེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཁ་ཅིག་ན་རེ་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་སྦོམ་པོའོ། །བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་ན་མི་ལྡོག་ན་སྦོམ་པོའོ། །གསོལ་བ་དང་གཉིས་ཀྱི་ལས་དག་གིས་མི་ལྡོག་ན་སྦོམ་པོའོ། །ལས་བརྗོད་པ་གསུམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ལ་སྦོམ་པོའོ། །དེ་རྫོགས་ པའི་ཐ་མ་ནི་ལྷག་མའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པ་དང་ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པ་དང་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། འཇུག་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཉིད་དོ། །བསྐྲད་པ་གླེང་བ་དྲན་པ་མ་བྱས་པ་ནི་དེའིའོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་རིགས་པ་མ་ ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱེད་པར་བརྟུལ་བ་དང་། རྗེས་སུ་ཕྱོགས་ནས་འཇུག་པ་ནི་སྦོམ་པོའི་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ཉེས་བྱས་ཡིན་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་ལ་ནི་སྦོམ་པོ་འབྱུང་བ་མིན་ལ། དེའི་སྦྱོར་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འདུན་པས་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་དང་། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་ཡང་ཉེས་བྱས་ཉིད་དོ། །འདུན་པས་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་ལ་ཚིག་ཀྱལ་པ་སྨྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེས་བྱས་འབྱུང་བའི ཕྱིར་རོ།།སྦོམ་པོ་དང་ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དག་ལ་སྦོམ་པོ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྦྱོར་བ་ལ་ན་སྨད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འགའ་ཞིག་ལས་ཇི་སྲིད་དགེ་སློང་འགའ་ཞིག་དགེ་འདུན་མཐུན་པ་བྱེད་པར་བརྟུལ་བར་བྱེད་པ་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་ན་ མི་གཏོང་ན་ཉེས་བྱས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་འགའ་ཞིག་དགེ་འདུན་མཐུན་པ་འབྱེད་པའི་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྲིད་དུ་དགེ་འདུན་འགའ་ཞིག་གིས་ཤེས་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྲད་པའི་ལས་བྱས་པ་དང་། དེ་ལ་འདུན་པས་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ ཟེར་ན་ཉེས་བྱས་སོ།།ཇི་སྲིད་དགེ་སྦྱོང་འགའ་ཞིག་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མདོར་གཏོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་ན་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས་ཇི་ལྟར་འདི་ལ་སྦོམ་པོར་ བརྗོད་པར་བྱ།གསོལ་བ་དང་གཉིས་ལས་བརྗོད་པ་དག་ལས་མི་ལྡོག་ན་སྦོམ་པོའོ། །ལས་བརྗོད་པ་ལ་གསུམ་མ་རྫོགས་ན་ལྷག་མར་འགྱུར་ཏེ། འདིར་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་གསུམ་པོ་རྣམས་ལ་ལྟུང་བའི་བྱེ་བྲག་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་འདི་ནི་མི་ཆོས་བླ་མའི་ཕྱོགས་ སུ་གཏོགས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ།།འདིའི་ཡན་ལག་ནི་འཁོར་ལོའི་དབྱེན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་དང་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆེད་དུ་བསམས་ནས་དགེ་འདུན་གྱི་དབུས་སུ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྟོན་པ་དང་། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ ནོ།།བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་ལས་གང་གི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཆད་པའི་ཆོས་དང་འདུལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་ནི། ཆོས་ལ་ཡོངས་སུ་དོགས་པ་ཡིས། །རྣམ་པར་སྤྱད་པར་མི་བྱ་སྟེ། །འོན་ལོང་གྱུར་པ་བཞིན་བྱོས་ལ། །གོང་བཤད་དེ་ནི་སྤྱད་པར་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ།

虽然知道什么是法、什么非法，但为了故意在僧团中间作邪说。又因为说过'为了分裂僧团而说妄语是极大的过失'。有些人说：'僧团分裂的预备行为是粗罪。劝谏时不回心是粗罪。白二羯磨时不回心是粗罪。白四羯磨未圆满时是粗罪。圆满后最后是僧残。'他们认为：对于随顺、恼乱居家、违逆教诫等也应如理理解：进入即是预备行为。未作驱摈、诘问、忆念是其过失。
这种说法不合理，因为企图分裂僧团和随顺而进入是粗罪的预备行为，所以是突吉罗，因为说过'僧团分裂不会产生粗罪，其预备行为是突吉罗'。对于说欲往等和作非说事的进入预备行为也是突吉罗。因为说欲往等和作非说事时由于说绮语而产生突吉罗。
粗罪和突吉罗的预备行为不应该是粗罪，因为预备行为是轻罪。如是有处说：'只要有比丘企图分裂和合僧团，一切都成为突吉罗。劝谏时不舍弃是突吉罗。同样，有比丘随顺分裂和合僧团时成为突吉罗。只要僧团知道后比丘们作了驱摈羯磨，对此说欲往等是突吉罗。只要有沙门对善逝经等作非说事，一切都成为突吉罗。劝谏时是突吉罗'等等，既然如此说了，怎么能说这是粗罪呢？
白二羯磨时不回心是粗罪。白四羯磨未圆满时成为僧残，在此应如是了知这三种僧残的罪过差别。应当视此僧团分裂属于上人法。其支分是：以破轮相的自性分裂僧团，对于法与非法故意在僧团中间以妄语邪说，以及白四羯磨究竟圆满。
关于违逆教诫，邪说法律的根据是：'对于正法生起疑惑，不应修行，应如盲聋者一样，如前所说而行持。'

།བཀའ་བློ་མི་བདེ་ བའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་གདུག་པ་ཅན་འདི་ལ་ཚིག་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་སྟེ་ལེགས་པར་མི་ཉན་པའོ།།དེའི་རང་བཞིན་ནི་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་དེ་ཚིག་མི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ནི་ཚིག་གི་རྗེས་སུ་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས་ བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལམ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་མི་བྱེད་པ་དང་།མི་འཛིན་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྷག་མ་གདོན་པའོ། །ཆོས་གོས་ལྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣམ་སྦྱར་བླ་གས་མཐང་གོས་ལ་ལྟོས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཆོས་གོས་གསུམ་པོ་ལས་གཞན་ཤམ་ཐབས་ཀྱི་གཟན་ལ་ སོགས་པ་ལྷག་པའོ།།གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ན་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཆོས་གོས་གསུམ་པོ་ནི་བདག་གིར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདི་འདིས་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་གོས་ལྷག་མ་ནི་འདིའི་བྱུང་བའི་དབང་གིས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འཐག་པའི་སྤོང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ རང་གིས་བླངས་པའི་དོག་པ་བཞིན་ནོ།།འདི་ཡན་ལག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཡོད་ལ་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་ཤིང་རྣམ་པར་མ་བརྟགས་པའི་གོས་ཞག་བཅུ་ལས་འདས་པར་འཆང་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཡིན་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་འཆང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྟོགས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་ཡང་ཞུས་པ་ལས་བཙུན་པ་དགེ་སློང་ལ་ལྷུང་བཟེད་གཅིག་མཆིས་པ་དེ་ཉིད་སྤང་བར་འགྱུར་བ་མཆིས་སམ། ཉེ་བ་འཁོར་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པར་འཆང་ན་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་འཆང་བ་ལ་ཡང་གཞུང་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གོས་རྣམ་པར་བརྟགས་པར་བྱེད་པ་ན་མཁན པོའི་མིང་ནས་བརྗོད་པར་བྱའོ།།སྲ་བརྐྱང་བཏིང་བའི་ཕན་ཡོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞག་བཅུ་ལས་འདས་པ་མེད་པ་དང་། ནུབ་གཅིག་འབྲལ་བ་མེད་པ་དང་། འཇོག་པ་མེད་པ་དང་། སྟོད་གཡོགས་སྨད་གཡོགས་དང་བཅས་པས་ལྗོངས་རྒྱུར་འགྲོ་བ་དང་། འདུས་ཤིང་ཟ་བ་དང་། ཡང་ཡང་ཟ་བ་དང་། ཁྱིམ་རྣམས་སུ་མགྲོན་དུ་མ་བོས་པར་འགྲོ་བ་དང་། གོས་ཅི་བདེར་ཚོལ་བ་དང་། སྟོན་ཟླ་འབྲིང་པོ་ནས་དཔྱིད་ཟླ་ར་བ་ཉའི་བར་དུ་སྲབ་རྐྱང་བཏིང་བའི་རྙེད་པ་ཐུན་མོང་དུ་འགྱུར་བ་དང་། རྣམ་པར་མ་བརྟགས་པའི་ཆོས་གོས་ཇི་ཙམ་འདོད་པ་འཆང་བའོ་ཞེས གསུངས་སོ།།ཇི་སྲིད་དུ་སྤང་བའི་དངོས་པོ་དེ་མ་བཤགས་ཤིང་སོ་སོར་མ་བཤགས་པར་ལྷུང་བཟེད་དམ་ཆོས་གོས་སམ་དྲ་བའམ་ཕོར་བུའམ་སྐ་རགས་སམ་དགེ་སྦྱོང་གི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་གང་ཡང་རུང་བ་གཞན་དག་ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད་ན་དེ་ལྟར་ན་ཡང་སྔ་མའི་རྒྱུད་ཀྱིས་སྤང་བར་འགྱུར་རོ་ ཞེས་གསུངས་སོ།།མདོ་མཛད་པས་ཀྱང་ལྟུང་བ་དེ་ཡོད་ན་ཡོ་བྱད་ཙམ་བདག་གིར་བྱས་པ་ལ་སྤང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དགེ་སློང་མ་དང་བསླབ་པ་སྦྱིན་པ་ལ་ནི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཉམས་པ་དང་མ་ཆགས་པ་དག་ལ་ནི་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་མ་དང་དགེ་ཚུལ་དང་དགེ་ཚུལ་མ་ལ་ནི་འཆང་ བའི་ལྟུང་བ་མེད་དོ་།།གང་གི་ཕྱིར་འཆང་བའི་ལྟུང་བ་འདི་ནི་དགེ་སློང་མ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སློབ་མ་ལ་ནི་བརྒྱད་ལྟུང་བ་མེད་པ་ཡིན་ལ་དགེ་ཚུལ་གཉིས་ལ་ནི་བཅུ་གསུམ་མ་བསྟན་ཏེ། ལྷག་མ་ནི་ཅི་རིགས་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འབྲལ་བ་ལ་མཚམས་མེད་པའི་ གནས་སུ་ནི་ཡན་ལག་གིས་ཁྱབ་པ་གནས་ཀྱི་མཐའོ།།ཉེ་འཁོར་ནི་ཁོར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་འདོམ་གང་ཙམ་མོ། །རྩིག་པ་དང་རིབ་མ་དང་འོབས་ཀྱིས་བསྐོར་བའི་གྲོང་ལ་ནི་དེ་ཙམ་ཉིད་ཉེ་འཁོར་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་ནུབ་གཅིག་བྲལ་ན་སྤང་བ་ཡིན་ལ། བྲལ་བས་བྱིན་ གྱིས་བརླབས་པ་ཞིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

不听从教诲的本性者，由于对这恶毒者说话无果，故不听从教诲，即不好好听从。其本性即不听从教诲的本性者，是指不能忍受言语之意。其他是指不随顺言语之意。在《分别》中说：'所谓不听从教诲，是指不随顺言语之道，不受持。'其余当诵。
所谓多余法衣，是指除了加持的三法衣（大衣、上衣、下裙）之外，其他多余的裙子等衣物。因为究竟而言，只有加持的三法衣是应当据为己有的，其他则不是，应当知道这是由此所显示的。多余法衣是依此缘起所说的，如自己所取的线一样。
这不是支分，若有三法衣而未加持且未观察的衣物超过十日而持有，则犯舍堕罪，应当随顺持钵的规则而了知。如是在《问经》中说：'大德，比丘有一钵，其本身会成为应舍弃的吗？近事，若未加持而持有则会。'此说持钵也是同样的道理。观察衣物时，应当称呼和尚的名字。
铺设皮革的功德，世尊说有：无过十日、无一夜离宿、无置存、着上衣下裙而游行、聚集而食、数数食、未受请而入俗家、随意寻衣、从中秋月至春正月十五日期间共享皮革的所得、持有任意数量未经观察的法衣。
经中说：'只要未忏悔且未个别忏悔舍堕物，若置存钵或法衣或网巾或钵或腰带或任何其他沙门资具，如是也因前者的相续而成为应舍。'《经》作者也说：'若有此罪过，仅仅据为己有资具也成为应舍。'
对比丘尼和式叉摩那则犯舍堕。对破戒者和未受戒者则犯突吉罗。比丘尼、沙弥和沙弥尼则无持有之罪。因为此持有之罪未对比丘尼等制定。式叉摩那无八罪，两类沙弥未制定十三戒，其余应当如理了知。
关于离宿，在无界限处所，以支分遍及为处所边际。近处是周围一寻量。对于被墙、篱笆和壕沟围绕的村落，其近处也是同样的量。加持的法衣若离宿一夜则成应舍，但因离宿而加持破坏则不然。

།བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་འབྲལ་བ་ལ་ནི་སླར་དབྱུང་བ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ་བྲལ་བས་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་སླར་དབྱུང་བའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་ལྟུང་བ་བཤགས་པའི་དོན་དུ་དགེ་སློང་གཞན་ལ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ སླར་བྱུང་ལ་སྤང་བ་བྱའོ།།སྤང་བའི་དུས་སུ་ཆོས་གོས་གཞན་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་མི་བྱ་བ་སྟེ། སྤང་བ་ལ་ནི་འབྲལ་བ་སྔོན་དུ་བཏང་བས་སྤང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་ལ། བྲལ་བར་རྗེས་སུ་གནང་བ་ན་ཆོས་གོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་གོས་གཞན་བྱིན་གྱིས་ བརླབས་ན་བྲལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྟུང་བ་བཤགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་འབྲལ་བ་ནི་བདག་གིར་བྱེད་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ནི་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཆོས་གོས་ལྟུང་བ་བཤགས་པ་བྱས་ལ་ཡང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་འདུལ་བ་འཛིན་པ་དག་ འདོད་དོ།།འདུག་པ་ལས་འབྲལ་བ་ནི་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་དེའི་ནང་ནས་གཞན་དུ་སྐྱ་རེངས་ཤར་བར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ཤར་ན་ནི་ཉེས་བྱས་ཉིད་དོ། །སྣམ་སྦྱར་ཡང་རྣམ་པ་ལྔས་བཅོལ་དུ་རུང་བར་བསྟན་ཏེ། དགེ་སློང་དང་སྒོ་གླེགས་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སུ་རྟུར་བ་དང་། ཆར་འབབ་པ་དང་ འབབ་ཏུ་དོགས་པ་དང་།གྲོང་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པ་ཆུ་ཀླུང་གིས་མ་ཆོད་པ་དང་། སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བའི་གནས་ཡིན་པ་དང་། གསོལ་བ་དང་ལས་ཉིད་ནི་ལྔ་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་མཛད་པས་ཀྱང་དེ་སྐད་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྐྱེན་མེད་ན་སྣམ་སྦྱར་མེད་པར་གྲོང་དུ་འགྲོ་བར་མི་བྱ། ཁང་ པའི་ནང་དུ་འགྲོ་བ་དང་འདུག་པར་མི་བྱ་སྟེ།ཇི་སྐད་དུ་བཙུན་པ་མ་དྲས་པའི་ཆོས་གོས་ཀྱིས་གྲོང་དུ་འཇུག་པར་གནང་ངམ། ཉེ་བ་འཁོར་མི་གནང་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྐྱེན་རྣམས་ཡོད་ན་གནང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིར་མ་དྲས་པ་ནི་སྣམ་སྦྱར་ཡིན་གྱི་བླ་གོས་དང་མཐོང་གོས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་བླ་གོས་དང་མཐང་གོས་དང་བཅས་པས་སྐྱེ་བོའི་ནང་དུ་རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་འདིར་གཞུང་ཡིན་ནོ། །མདོ་མཛད་པས་ཀྱང་རྐྱེན་དེ་ལྟ་བུ་མེད་པར་མ་དྲས་པར་དེས་གྲོང་ངམ་ཁྱིམ་གཞན་དུ་འཇུག་པ་དང་འདུག་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཁ་ཅིག་དགེ་སློང་མ་ལ་འཁྲུར འཇུག་པའི་སྤང་བ་འདོད་དེ།བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་བཅུ་པོ་དེ་དག་ནི་དགེ་སློང་མ་ལ་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འདོད་པ་དེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། བསླབ་པའི་གཞི་མཐུན་པ་རྣམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོས་ གོས་བཀྲུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན།དགེ་སློང་གི་གོས་ལ་དགེ་སློང་མ་ལ་ལྟུང་བ་འབྱུང་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཡང་སྤང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལས་སྤང་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་གྱི་ནི་བདག་གིར་བྱས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སྤང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་བརྟགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ བརྟེན་པའི་ཉེས་བྱས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།སློང་བའི་སྤང་བའི་ཡན་ལག་ནི་མིའི་འགྲོ་བ་ཉིད་དང་། རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང་། ཁྱིམ་པ་ཉིད་དང་། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང་། དོན་གོ་བ་ཉིད་དང་། བདག་ཉིད་དང་འབྲེལ་བ་དང་། རང་གི་ངག་དང་། བདག་གི་དོན་དུ་ སློང་བ་སྟེ་འོག་མ་དག་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་རོ།།སློང་བར་རིགས་པའི་གླང་གཞི་གྲོང་ཕྲེང་བ་ཅན་གྱི་དགེ་སློང་བཞི་བཅུ་ལ་བརྟེན་ནས་བཅས་སོ།

加持与离开没有再取回的关联，因为离开就不是加持再取回的本性。因此，当为了忏悔过失而向其他比丘舍弃时，应当舍弃后再取回。舍弃时不应加持其他法衣，因为说过'舍弃是以离开为前提的舍弃'，且在允许离开时禁止加持法衣。若加持其他法衣则无离开，就不是忏悔过失，因为离开是说没有执为己有，而这里没有离开。因此，持律者认为应当对如前所说的法衣作忏悔后再加持。
住处不存在离开。但不应在其中别处迎接黎明，若迎接黎明则成恶作。
也说明大衣可以以五种方式寄存：在有门扇的比丘住处晾晒，下雨或担心下雨，想去无河阻隔的其他村落，是未铺羯絺那衣的住处，第五是白二羯磨。论主也如是说。若无此类因缘，不应无大衣入村，不应进入和停留在房舍内。如说：'大德，是否允许穿未缝制的法衣入村？近事，不允许。若有此类因缘则允许。'此处未缝制是指大衣而非上衣和下裙，因为这里的教证说'应当穿着上衣和下裙在人群中行走'。论主也说若无此类因缘不应穿未缝制的法衣入村或进入并停留在其他房舍。
有些人主张让比丘尼洗衣构成舍堕，说'应当观察那十种特征也适用于比丘尼'，这种说法不合理，因为没有这种情况发生，且未建立共同学处。若说是因为洗比丘的法衣，比丘的衣物不应让比丘尼产生过失，因为舍堕是从应当舍弃的物品而生，他人未执为己有的物品不会产生舍堕。因此应当了知这是依未观察而产生的恶作。
乞求舍堕的要素是：人道、住于自性、居士、非亲属、能理解、与自身相关、自己的语言、为自己而乞求，下面诸项也应当相应运用。乞求学处是依止格兰基城的四十位比丘而制定的。

།ཡང་ན་ཁ་ཅིག་ནི་འཕགས་པ་དྲུག་སྡེ་དཔེར་བྱེད་པ་ནི་དེ་དག་འཁྲུལ་ནས་བྱས་པར་མཐོང་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་འཕགས་པ་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ གི་ཆེད་དུ་བསྐུལ་བ་དེས་ན་དེ་དག་པར་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་བསླབ་པ་བཅས་པའི་དུས་ན་ནི་བཞི་བཅུ་པོ་ལ་རྨས་པ་ན་དེ་ཉིད་ལ་བརྩམས་ནས་བཅས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་གོས་ཕྲོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དུས་ཀྱི་ཚིགས་ནི་བཞི་བཅུ་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པའི་ ཕྱིར་ཏེ།གཞན་དག་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོ་ནས་སྤགས་པ་སློང་བ་ལ་འདིར་སོ་སོར་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་པས་ཕྱིས་ནི་གཉི་ག་འདུས་ནས་བདག་ལ་སྐོན་ཅིག་ཅེས་བསྟན་པ་དེ་ལྟ་ན་བཟང་པོ་འདོད་པས་སྦྱིན་པ་པོས་ཆོས་གོས་དུ་མ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་དོན་དུ་གཉི་ག་འདུས་པས་ཆོས་གོས་གཅིག་ཅེས་ བྱ་བའི་ཚིག་འདི་ཡིན་ནོ།།བསྐུར་བ་ལ་གསེར་ལ་སོགས་པ་མི་རུང་བ་ཉིད་བདག་གིར་བྱེད་པ་ནི་དགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རུང་བར་བྱས་པ་ཡིན་ན་ཆོས་གོས་ཀྱི་རིན་སྤང་བ་མ་བྱས་པར་ལེན་ན་ལྟུང་བ་འགའ་ཡང་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྙམ་དུ་བྲམ་ཟེ་ དང་།ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་ཞིག་གིས་གོས་ཀྱི་རིན་སྦྱིན་པར་སེམས་པ་ཡིན་ན་ངའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིན་དོན་དུ་གཉེར་བའི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་རུང་བ་འགའ་ཞིག་ངས་རྗེས་སུ་གནང་བར་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བླང་བར་བྱ་ཞིང་བླངས་ནས་སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ལ་ཡིད་ལ་བརྟན་ཏེ་ བཅང་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་གསེར་ལ་སོགས་པ་ཆོས་གོས་ཀྱི་རིན་རྣམས་ནི་རུང་བར་བྱས་ལ་བླང་བར་བྱ་བར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ཞལ་ཏ་བས་སྦྱིན་པར་བྱེད་པའི་སེམས་སྡུད་པར་ཁས་ལེན་པ་ལས་བླངས་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གཞན་དུ་ལེན་ན་ཉེས་བྱས་ཏེ། རྣམ་ འབྱེད་ལས་དགེ་སློང་གོ་རིམས་དེ་ལྟར་མ་བྱས་པར་ལེན་ན་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།སྲིན་བལ་གྱི་སྤང་བ་ལ་ནང་ཚངས་ཅན་དང་བླིངས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྟན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདིར་ནི་ནང་ཚངས་ཅན་ལ་བརྗོད་པར་བྱའོ་བླིངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ ནི་ཕྱིང་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཅིག་ཤོས་འགན་སྟན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སྲིན་བལ་ཕྱིང་པར་བླིངས་པ་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གཞན་དག་འཆད་པ་མི་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སྟན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ནང་ཚངས་ཅན་དང་བླིངས་པའོ། །དོན་འདིར་ནི་གཉིས་ཀ་ཡིན་པར་དགོངས་ སོ་ཞེས་གཉིས་སུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རང་འདོད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ།།འདིར་ནང་ཚངས་ཅན་སྨོས་པས་གོས་ཀྱིས་གཡོགས་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བཟུང་ན་འཆང་བའི་སྤང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། གོས་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟན་གང་ལ་ སྟན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་པ་གོས་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཆང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ་འཆང་བའི་སྤང་བའི་གོས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སྟེང་དུ་གདིང་བ་བཞིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ཡང་འགྲེལ་པར་བྱེད་པས་ནར་ཚངས་ཅན་སྟོས་པ་ནི་འདིར་གོས་ལ་ཡང་གཡོགས་ཁས་བླངས་པར་གྱུར་པ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དོ། ། འདིར་ཡང་བལ་དཀར་པོའམ། སྲིན་བུ་ཀ་ཙའི་བལ་ལམ། རང་གི་རྒྱུས་བསྲེས་ནས་བྱེད་དུ་བཅུག་ན་ལྟུང་བ་ཅིར་འགྱུར། ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ།

又有一些人以六群比丘为例，这是由于他们的错误所致。因为六群比丘是受他们所请而说法，并非是在制定学处时，四十人受伤时才开始制定的。
因此，关于夺取法衣等事，是依据四十人的时节而说的，因为这些事只存在于他们当中，而其他人则没有。
这里所说的'各自'是指分别乞求，后来二者聚集说'请给我们'，如此善意欲施者将多件法衣合为一件，因此二者聚集称为'一件法衣'。
关于寄送，禁止接受金银等不如法之物。若已作为如法物，未作舍弃而接受法衣价值，应知无任何过失。
如是，世尊想到：'若有信心的婆罗门和居士欲供养法衣价值，我应当允许我的声闻弟子中需要价值的比丘接受某些如法之物。'
世尊说：'应当接受，接受后应对施主保持信任而收藏'，这是说明将不如法的金银等法衣价值转为如法后才可接受。
若从执事人处接受承诺募集施物，则无过失。若从其他处接受则为恶作。如《分别》中说：'比丘若不按此次第接受，一切皆成恶作。'
关于丝绵舍堕，虽然有内衬和整件两种坐具的区别，但这里是指内衬而言，不是整件，因为整件属于毡子的性质。
其他人解释说另一种是垫子的性质，丝绵毡子整件是合理的，这种说法不对。因为说'坐具有两种：内衬和整件。此处意指两者都是'，既然明确说有两种，执着于不合理的观点是出于自己的妄想分别。
此处提到内衬，若理解为以衣覆盖，则不构成储存舍堕，因为不是衣物。任何既是坐具又是衣物的物品，则构成储存，因为成为储存舍堕的衣物，如上铺具。
如是注释者也说：'提到内衬是为了表明这里也承认用衣覆盖。'
此处若用白毛、迦遮虫毛或自己的原料混合制作，将构成何种过失？经中说将成为恶作。

།ཁ་ཅིག་ནི་རྫས་མཚུངས་པས་ཀ་ཙ་ལ་སོགས་པས་སྟན་བྱེད་ན་ཡང་སྤང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྙེད་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར དང་།རིན་ཐང་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ནི་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ལས་བྱུང་བ་ཡང་རིན་ཆེ་ལ་རྙེད་དཀའ་བས་སྤང་བར་ཐལ་ལོ། །ལུང་ལས་ཉེས་བྱས་སུ་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོན་པས་བསླབ་པ་བཅའ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་ གཞག་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ།།ཁ་ཅིག་དགེ་སློང་མ་ལ་སྲིན་བལ་གྱི་སྤང་བ་མི་འདོད་པ་དེ་མི་རིགས་ཏེ། དགེ་སློང་མའི་རྣམ་འབྱེད་ལས་མཚུངས་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལོ་དྲུག་པའི་སྐབས་སུ་འདི་ལ་ལྔ་རྣམས་སུ་བཀག་པ་ཡིན་གྱི་དྲུག་པ་ལ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་ དོ།།ལུང་ལས་ཀྱང་འོན་ཀྱང་ལོ་དྲུག་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་རྣམ་འབྱེད་ལས་གསུངས་སོ། །མཐོ་གང་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་བྱས་ཟིན་པ་རྙེད་པའི་རྙེད་པ་ལ་ཡང་གླན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྙེད་པས་གསར་བ་ལ་ཡང་འདོད་པ་མི་རིགས་ཏེ། བྱས་པས་གསར་བ་ཁྱད་པར་དུ་ བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་གསར་བ་ནི་ཁ་དོག་མི་སྡུག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། རྙིང་པ་ནི་རྙིངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁ་དོག་མི་སྡུག་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་གདིང་བ་གསར་པའི་དཀྱིལ་ནས་གླན་པར་བྱ་སྟེ། སྲ་བ་དང་རྙིང་པ་ཆུད་མ་ཟོས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། ། ལམ་ལ་ཁྱེར་བ་ཡོད་ཀྱང་རུང་སྟེ་དཔག་ཚད་གསུམ་ལས་འདས་ན་དང་པོ་ཉིད་ནས་བྱས་ཏེ་ཁུར་ལྕི་བ་ཁུར་ན་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཁུར་བ་མེད་ན་དཔག་ཚད་གསུམ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ་ཡོད་ན་དང་པོ་ཉིད་ནས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འགྲེལ་པ་བྱེད་པས་བཤད་པ་མི་བདེན་ཏེ། གང གི་ཕྱིར་དེ་ལས་འདས་པར་ཁྱེར་ན་ཞེས་དཔག་ཚད་གསུམ་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལྟུང་བའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་གསུངས་སོ།།ལྟུང་བ་བསྟན་པ་རྣམས་སུ་ཡང་དཔག་ཚད་གསུམ་ལས་འདས་པར་ལུག་གི་བལ་ཁྱེར་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་འདས་པའི་ལམ་ཉིད་ལྟུང་བ་བྱེད་པ་པོར་གསུངས་པ་ ཡིན་ནོ།།ཁྱེར་ཡོད་ན་ལྟུང་བ་འགའ་ཞིག་བསྟན་པ་ནི་མི་མཛད་དེ། འོན་ཀྱང་ཁྱེར་བ་མེད་ན་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཁྱེར་ཡོད་ན་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསྐུར་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པས་ཉེས་བྱས་ཉིད་དེ་དེས་ནི་ཐ་དད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གསེར་དངུལ་མ་རུང་བ་གསུམ་པོ་འདི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་གཙོ་ བོར་གྱུར་པར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ།སྦྱིན་བདག་མོས་སུ་གཞུག་པ་དང་། ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་བདག་པོ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་དུ་བཅུག་པ་ན་གསལ་བར་གཞན་ནི་བློ་ཉིད་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ན་གསལ་བར་བདག་གིར་བྱས་པ་མ་ཡིན་པའི་བློ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་རྣམ་འབྱེད་ལས་དགེ་ སློང་ཐ་དད་དུ་མི་རུང་བའི་གསེར་ལ་རེག་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཅི་ཡིན་སྙམ་པ་ལ་འདིར་མ་གསུངས་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་མི་རུང་བ་ཉིད་གསེར་དུ་གསུངས་སོ།།འོན་ཏེ་འདིར་རིན་པོ་ཆེ་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་དེས་ན་རིན་པོ་ཆེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་རྟེན་ཡིན་ལ་ཇི་ལྟར་ དེ་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་གསུངས་ཏེ།དེ་ལྟར་ཡང་གང་གིས་དབྱིག་ལ་རེག་ན་སྤང་བའོ། །གསེར་ལ་རེག་ན་སྤང་བའོ། །ཞེས་སྤྱིར་དབྱིག་དང་གསེར་ལ་རེག་ན་སྤང་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འགལ་བ་མེད་དེ་འཇིག་རྟེན་ན་ཟོང་གི་རྒྱུ་མཚན་དུ་འགྱུར་བའི་མངོན་མཚན་ཅན་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ ཏེ།ཐ་སྙད་དུ་མི་རུང་བ་ཉིད་ལ་ནི་མངོན་མཚན་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་དེས་ན་ཉེས་བྱས་སུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།

有些人说，如果用相同材质的丝绸等物做坐具也会成为舍堕，因为难以获得且价值昂贵。这种说法是不合理的，因为按照这种说法，从如意树所生之物也因价值昂贵且难以获得而应成为舍堕。经中说这是恶作。因此，佛陀是依据制定学处的缘由而建立罪过，而不是依据事物的缘由。
有些人不承认比丘尼有关于丝绸的舍堕，这是不合理的，因为在比丘尼分别中有相同的规定。在六年的情况下，前五年是禁止的，但第六年则无罪过。经中也说：'然而第六年无罪过'，这是在分别中所说的。
关于一搩手，有些人说对于已经制成的获得之物也应该补缀，这是不合理的。认为获得新物也应该补缀是不合理的，因为经中特别提到'已制成的新物'。新物应该染成不悦意的颜色，而旧物因为已经陈旧而自然成为不悦意的颜色，且会导致无穷尽。应该从新的卧具中间补缀，这样做是为了使坚固的和旧的不被浪费。
即使在路上携带，超过三由旬，从一开始就制作，若担负重担则为恶作，这是其含义。注释者说：'若无担负则是超过三由旬，若有担负则从一开始就产生'，这种解释不正确。因为经中说'若携带超过此距离'，表明超过三由旬的路程是犯罪的行为者。
在说明罪过的诸多场合中也说：'若携带羊毛超过三由旬则成为舍堕罪'，这表明超过的路程本身就是造成犯罪的行为者。若有携带，则不作某些罪过的规定，但说'若无携带'，表明有携带时不应自己负担，这是恶作，由此表明了差别。
这三种不适当的金银，应当理解后者比前者更为主要。当施主生起信心，并且执事人承认为物主时，明显会生起其他的想法。当加持时，明显会产生非据为己有的想法。
若有人想：分别中说'比丘个别触摸不适当的金子成为恶作'，这是什么意思？这里未说的是世俗中不适当的就称为金子。或者这里虽有珍宝，由于珍宝性完全具足而成为过失的所依，为何说为恶作？如此说：'若触摸银则舍堕，触摸金则舍堕'，因为总的说来触摸银和金成为舍堕。
这并不矛盾，因为是依据世间成为货币因由的明显标志，对于世俗中不适当的，由于明显标志不完全具足，所以说为恶作。

།དེས་ན་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་གི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཞིག་ན་ཐ་སྙད་དུ་བྱར་རུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཞིག་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་རྫས་ཉིད་འབའ་ཞིག་ནི་ཐ་སྙད་གདགས་ སུ་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ།མངོན་མཚན་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་མངོན་མཚན་ཅན་དང་ལྡན་པའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ཏེ་མངོན་མཚན་དེས་མ་བཏབ་པའི་རྫས་དེ་ལ་ནི་ཉེས་བྱས་སུ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་ མཚན་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ལ།དེས་ཀྱང་རིན་པོ་ཆེའི་རྫས་ཉམས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ཐ་སྙད་མི་རུང་བའི་ཟངས་མ་བཞིན་དུ་ལྟུང་བ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཞུས་པ་ལས་དགེ་སློང་གིས་གསེར་གྱི་སྟེགས་བུ་ལ་འདུག་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །བཙུན་པ་རེ་ཞིག་དགེ་སློང་གིས་རིན་པོ་ ཆེའམ་རིན་པོ་ཆེར་སྨོས་པ་ཞིག་ལ་རེག་ན་ཅིར་འགྱུར་ཉེས་བྱས་སོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཐ་སྙད་དུ་གདགས་སུ་མི་རུང་བའི་དབྱིག་གམ་གསེར་ལ་རེག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞིག་པ་ནི་ཆག་པ་དང་གས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚོན་བྱེད་ཡིན་ཏེ། མདོ་མཛད་པས་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་མི་རུང་བ་ ཉིད་ལ་ནི་ན་སྨད་དོ།།གས་པ་དང་། ཆག་པ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཤད་དོ། །དེས་ན་རིན་པོ་ཆེའི་བདག་ཉིད་ཐ་སྙད་དུ་མི་རུང་བ་དང་། མངོན་མཚན་ཅན་མ་ཡིན་པའི་རིན་པོ་ཆེ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐ་སྙད་དུ་མི་རུང་བ་དེ་ལ་རེག་ན་ཉེས་བྱས་སུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །རུང་བར་བྱས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ སོགས་པ་ལ་ཐ་མལ་པར་གནས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རེག་ན་ཡང་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་དང་།གྲགས་པའི་ཕྱིར་དང་། མན་ངག་ལས་ཉེས་བྱས་སུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །མངོན་མཚན་ཅན་ལ་ཀཱར་ཥཱ་པ་ཎ་དང་ཟངས་མ་ལ་སོགས་པ་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་རུང་ བ་ལ་སྦང་བའོ།།འདིར་ཡང་འབྲས་དང་གོས་ལ་སོགས་པའི་མཚོན་བྱེད་ཡིན་ཏེ་རྣམ་འབྱེད་ལས་ཐམས་ཅད་ལ་སྤང་བར་གསུངས་སོ། །ཉོ་ཚོང་ལ་པ་ན་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་འབྲས་དང་འབྲུ་དང་ཆང་དང་གོས་ལ་སོགས་པའི་རྫས་ཀྱི་རིགས་སྐྱེད་ཀྱི་དོན་དུ་ཉོ་ནས་ཁྱིམ་པ་ཉེ་ དུ་མ་ཡིན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཉོ་ཚོང་བྱས་པ་སྐྱེད་ཐོབ་པ་ན་སྤང་བའོ།།སྐྱེད་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་པར་ཉོས་ན་སྐྱེད་དགོས་པས་བཙོངས་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་ཏེ། ཡན་ལག་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་འབྱེད་ལས་རྙེད་པ་འདོད་པས་འཚོང་ན་སྤང་བའོ། །བཟློག་པ་གཉིས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། གཉི་ག་ལ་རྙེད་པ་འདོད་པ་མེད་པ་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མངོན་མཚན་ཉོ་ཚོང་གི་ཁྱད་ནི་རྒྱ་འགྲེལ་དང་མཐུན་ནོ། །ལྷུང་བཟེད་འཆང་བ་ལ་རྣམ་པར་བརྟག་པ་འབའ་ཞིག་མ་གཏོགས་པ་ཞིག་གོས་འཆང་བ་བཞིན་ནོ། །འཕྲོག་པ་ལ་གོས་ལས་གཞན་པའི་ཡོ་བྱད་འཕྲོགས་པ་ལ ཉེས་བྱས་སུ་བལྟ་སྟེ་འདུལ་བ་མདོར་བསྡུས་ཀྱིས་རྟོགས་སོ།

因此，这个意思是：凡是作为名言之因的因相已经损坏，则作为名言之因的因相也就损坏了。在此，仅仅是实物本身不能作为名言施设的对象，因为如果不依赖于明显标记而作为名言，就会有过失。因为具有明显标记的才是名言施设的因相，对于未被明显标记所标示的实物，经中说是恶作，因为不适合作为名言，且因相已经损坏。
但这并不意味着珍宝实物已经损坏，否则就像不适合作为名言的铜器一样会变成无有违犯。如是在《问经》中说：'比丘若坐在金制的座垫上，犯恶作。大德，如果比丘触摸珍宝或称为珍宝的物品会如何？犯恶作。'同样也说到'若触摸不适合作为名言的银或金'等等。
'损坏'是指破碎、裂开等的表示。造《经》者也说'对于不适合作为名言者处以轻罚'，解释为'裂开和破碎'等。因此，应当了知，对于珍宝本身不适合作为名言，以及非明显标记的珍宝，凡是不适合作为名言的，触摸时犯恶作。
即使是对已经作为适合使用的珍宝等，在处于平常状态时触摸，也因为依于不适合的方面，以及众所周知，还有根据口传，应当了知是恶作。对于明显标记的迦利沙波拿（货币）和铜器等适合作为名言施设的应当了知。
这里也是以稻米和衣服等为表示，在《广律》中说一切都是舍堕。若为了获取利息而购买迦利沙波拿、珍宝、稻米、谷物、酒和衣服等物品，与非亲属在家人一起做买卖，获得利息时犯舍堕。
如果购买时没有为了获取利息的意图，但因需要利息而出售，则成为恶作，因为构成要素不完整。《广律》中说：'若因贪求利益而出售则犯舍堕。对于两种相反的情况则犯恶作。对于两种情况，若无求利之心则无违犯。'
关于明显标记买卖的差别与汉译注释相符。关于持钵，除了需要详细观察外，其余与持衣相同。关于夺取，对于衣服以外的其他用具被夺取时应视为恶作，这可从《律经略释》中了知。

།བརྟད་པ་ལ་འགྲེལ་པ་བྱེད་པས་བརྟད་པ་ལྔ་པོ་ནི་དཔེ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནས་མཆོད་གནམ་བགོ་སྐལ་ལ་གཏོགས་པ་འཆར་དགོས་པ་ལ་ཡང་ཡང་གཏད་པ་འདི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། བརྟད་པ་ཙམ་དང་ འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པ་མི་རིགས་ཏེ།ལྟུང་བ་བསྟན་པ་ལས་བྱུང་བའི་གོས་ལྔ་པོ་དག་བགོ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བ་ལྔ་པོ་ཉིད་བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བ་འདི་དག་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བརྟད་པ་ ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ནི་འཆི་བའི་རང་བཞིན་ལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་།འཆི་བའི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་དོན་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་དག་ཁོ་ན་ལེན་པ་དང་འགོད་པ་དག་ལ་ཉེས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་རྒྱལ་པོས་འཕྲོག་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིགས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ནི་སྲོག་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དུས་ལ་མ་བབ་པར་བླངས་ན་བརྐམ་ཆགས་ཅན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་འགྱུར་ལ། ཡུན་རིང་པོ་ནས་བགོས་ན་རབ་ཏུ་འཇིགས་པའི་དུས་སུ་འགྱུར་རོ། །བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བའི་དུས་སུ་སྦྱིན་བདག་ལ་རྗེས་སུ་བརྩེ་བས་ལེན་པ་ལ་བརྐམ་ཆགས་ཅན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ལ་ཞག་བཅུས་མ་ཚང་བའི བདག་ཉིད་ཀྱི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་བཅང་བ་རྣམས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱའོ།།འགྲེལ་པ་བྱེད་པས་བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བའི་གོས་ལས་གཞན་པའི་རྙེད་པ་ལ་ཡང་སྤང་བར་འདོད་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བའི་གོས་ནི་གོས་སྦྱིན་པའི་དུས་ལས་འདས་ པར་འཆང་ན་སྤང་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་གཞན་པའི་བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་དབྱིག་དང་གསེར་ལ་སོགས་པའི་ནོར་གོས་མ་ཡིན་པ་དབྱར་གྱི་ནང་དུ་རྙེད་པ་འགོད་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།སྤྱིར་དབྱར་གྱི་ནང་དུ་རྙེད་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གོས་སྦྱིན་ པའི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་བཅང་བར་བྱའོ།།དེ་ལས་འདས་པར་འཆང་ན་སྤང་བའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་གོས་ཁོ་ན་ལ་སྤང་བ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་ལ་ནི་སྤྱིར་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དབྱར་ གྱི་ནང་དུ་རྙེད་པ་བགོ་བར་མི་བྱའོ།།བྱེད་ན་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བའི་གོས་ལྔ་པོ་དག་སྦྱིན་བདག་གིས་རང་གིས་བྱིན་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །དབྱར་གྱི་ནང་དུ་བགོས་ན་སྨོད་པར་འགྱུར་ལ། བགོ་བའི་དོན་དུ་བྱིན་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་བདག་རྣམས་ཀྱིས་ སེམས་མ་བཅོས་པ་དང་།དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སྐྱོན་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྤང་བ་མི་འདོད་པ་རྣམས་ལ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་མའི་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཉིད་ལས་དེ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དབྱར་ གྱི་ནང་དུ་རྙེད་པ་དེ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་ཏེ།སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་ཀྱི་ཉར་ཞག་བཅུས་མ་ཚང་བ་ཚུན་ཆད་དུ་བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བའི་གོས་འདོད་པའི་དགེ་སློང་མས་བླང་བར་བྱའོ། །བླངས་ནས་གོས་སྦྱིན་པའི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་བཅང་བར་བྱའོ་དེ་ལས་འདས་པར་འཆང་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་ གསུངས་སོ།།དགོན་པ་ལ་ཞག་བདུན་པའི་འབྲལ་བའི་སྤང་བ་འདི་ནི། དགེ་སློང་དགོན་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཅས་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་བཙུན་པ་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་སོ།

对于论难的解释，五种论难是比喻，即从国王和大臣等到供养天的分配所属必须显现的一再强调，这是安立的，说仅仅是论难和联系是不合理的，因为从说明堕罪中产生的五种衣应当分配，所以五种从论难中产生的即是依靠从论难中产生的缘故。
而且这些从论难中产生的是圆满的，因为从论难中产生的是死亡的自性，因为是为了死亡意义的自性的缘故，仅对这些接受和分配是无过的，而不是因为国王掠夺等的恐惧。因为那些没有危及生命。
如果不到时就接受会被诽谤为贪婪者，如果长期分配会成为极度恐惧的时候。在从论难产生的时候，因为对施主的悲悯而接受不会被诽谤为贪婪者，在不满十日的自身时间之内保存的不会损坏，应当如此理解。
注释者认为从论难产生的衣之外的获得物也应舍弃，这是不合理的。因为说明从论难产生的衣超过施衣时间而存放则应舍弃，所以除此之外的从论难产生的以及金银等非衣财物在安居期间获得而分配是恶作罪，应当了知。
一般在安居期间所获得的一切不都成为应舍，因为说'应当存放到施衣时间为止，超过则应舍'等，因为仅对衣宣说为应舍，对其他说'一般成为违犯'的缘故。
因此比丘们不应在安居期间分配所得，如果这样做会成为违犯。五种从论难产生的衣施主自己给予则无罪。在安居期间分配会受到呵责，但为了分配而给予则不会。
因为施主们心意未改变，对比丘们无过失，应当如此了知。有些人不承认比丘们有从论难产生的舍罪，这是不合理的，因为在比丘尼别解脱中安立了这一点，因为安居期间所得安立了这一点。
说'直到秋季最后月的十日之内，想要从论难产生的衣的比丘尼应当接受。接受后应当存放到施衣时间为止，超过则犯舍堕'。
这个关于阿兰若处七日离衣的舍罪，不是为住在阿兰若处的比丘们而制定的，而是为六群比丘而制定的。

།འདི་ཞག་དྲུག་པའི་སྤང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཞག་དྲུག་ཚུན་ཆད་ དུ་གནས་པས་ཞག་བདུན་བཀག་པའི་ཕྱིར་ལ།གང་གི་ཕྱིར་དྲུག་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་བཞིན་དུ་ཞག་བདུན་འབྲལ་བར་བྱེད་ན་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ནུབ་བདུན་འདས་པ་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །དབྱར་ཕྱི་མ་ནི་གླེང་གཞིའི་དབང་གིས་ ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་དགེ་སློང་གང་ཁྲོས་འཁྲུགས་རྔམས་པར་གྱུར་ནས་གཞི་མེད་པར་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ལ་ཁྲོས་པ་སྨོས་པ་དང་། གོས་ཕྲོགས་པ་ལ་རང་གིས་བྱིན་པ་ཉིད་ལྟ་བུའོ། །དགེ་སློང་མ་ལ་ཞག་བདུན་པའི་ལྟུང་བ་འདི་རྣམ་པར་མ་བཞག་པ་སྟེ། དགོན་པར་གནས་པར་བཀག་པའི་ ཕྱིར་རོ།།དེ་ལས་འདས་པར་དེ་གནས་པར་བྱེད་ན་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་སོ། །དབྱར་གྱི་རས་ཆེན་བཙལ་བ་ནི། ཁྱིམ་བདག་གམ་དེའི་ཆུང་མ་ལས་སོ། །གཞན་ལས་ནི་ཉེས་བྱས་སོ། །འདིར་འཆང་བ་གཙོ་བོ་ཡིན་གྱི་ཚོལ་བ་ནི་མ་ཡིན། དེས་ན་ཚོལ་བ་དང་བཅས་པའི་འཆང་བ་ལྟུང་བའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཚོལ་བ་འབའ་ཞིག་གམ་འཆང་བ་འབའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་འབྱེད་ལས་དགེ་སློང་གིས་ཅི་ཙམ་དུ་ཧ་ཅང་མྱུར་དུ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་དང་། ཧ་ཅང་ཡུན་རིང་དུ་འཆང་བར་བྱེད་པ་ན་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང བའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ།ཐམས་ཅད་སྨོས་པས་ཚོལ་བ་དང་འཆང་བ་སྡོམ་པ་དག་ལྟུང་བའི་བྱེད་པ་པོར་གསུངས་ཀྱི་སོ་སོ་བདག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་ཏེ་གཞན་དུ་ན་སྤང་བ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བ་དང་སུམ་ཅུ་ཉམས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །བསྔོས་བསྒྱུར་ལ་གོས་ཀྱི་རྙེད་པ་བསྒྱུར་བ་ ཁོ་ན་ལས་སྤང་བར་གྱུར་ཏེ།རྣམ་འབྱེད་དང་ཞུ་བ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ལ་ནི་ཉེས་བྱས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་གང་ཟག་གི་རྙེད་པ་ཡང་བསྒྱུར་ན་སྤང་བར་འཆད་པ་མི་རིགས་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པར་སྒྱུར་བར་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་ འདུན་ཞེས་མདོ་དང་རྣམ་འབྱེད་དག་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་དཔེར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་བཙུན་པ་རེ་ཞིག་དགེ་སློང་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པ་བདག་ལ་བསྒྱུར་ཏེ་མཚན་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྟུང་བ་བསྟན་པ་ལས་ཐམས་ཅད་དུ་དགེ་འདུན་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་ པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་ཁ་ཅིག་དག་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞུ་བ་ལས་ཕོ་ཉས་སྐུར་ན་ཉེས་བྱས་སུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་འདིར་ཕམ་པར་མི་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་རྐུ་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་ནི་དཔྲལ་བར་བྱ་བ་དགེ་འདུན་མང་བས་ རིན་ཐང་མ་ཚང་བས་སོ་ཞེའོ།།གཞན་ནི་དངོས་སུ་མ་ཕུལ་བས་བདག་གིར་བྱས་པ་མེད་པས་སོ་ཞེའོ། །གསོག་འཇོག་ལ་ཞག་བདུན་པའི་སྨན་དེ་དག་ཞག་བདུན་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཞག་བདུན་པའི་མཐའི་དུས་ཀྱི་བར་དུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཞག་བརྒྱད་པའི་ཉིན་ མོ་ལོངས་སྤྱད་ན་དེས་འདི་ལ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ།།ལོངས་སྤྱད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆང་བ་སྟེ། དེས་ན་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་འཆང་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་གྱི་ཟན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཟ་བ་ལ་སྤང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ།

这不是六日的舍堕，因为在六日之内住持而禁止七日的缘故，又因为说'六群比丘若故意离开七日'的缘故。因此，超过七夜时成为舍堕。
后安居是依据缘起而言，例如说比丘因瞋恚、忿怒、恼怒而无根诽谤时提到瞋恚，以及夺衣时说是自己给予等。
比丘尼没有制定这七日的罪过，因为禁止住在阿兰若处的缘故。若超过此而住持，因为依止不如法方而成为眷属，故为突吉罗。
求夏季大布，是从居士或其妻处。从其他处则为突吉罗。此中积存为主要，而非寻求。因此应视寻求及积存为犯罪之作者。单独寻求或单独积存则不是。
如是在《毗奈耶分别》中说:'比丘无论多快地寻求，或多长时间积存，一切皆为舍堕'。说'一切'是指寻求和积存合计为犯罪之作者，而非各自单独。
若不如此，则将成为三十一舍堕或三十舍堕减损。
关于回向转变，仅从转变衣物所得而成为舍堕，因为《毗奈耶分别》和《问事》中如是说。对其他则为突吉罗。
有些人解释说若转变个人所得也成舍堕是不合理的，因为关于'若转变僧团所得'，经和《毗奈耶分别》中说'如来声闻僧团'的缘故。
若说这是举例，则不然。因为在'大德，且说比丘将僧团所得转变给自己而改变性别'等，以及说明罪过时，一切都是依僧团而解释的缘故。
又有些人说非支分的说法不合理，因为《问事》中说使者传送则为突吉罗的缘故。
对于为何此处不成为波罗夷的疑问，有些人说因为无有盗心。其他人说因为分配给僧众多，价值不足。又有人说因为未实际供养，故无据为己有。
关于储存，对于七日药，以七日咒加持，在七日期限之内可受用。若在第八日受用，则此成为舍堕。
所谓'受用'是指积存，因此'若受用'意为'若积存'，而非指食用，因为食用不可能成为舍堕的缘故。

།ནད་པ་ལ་འདི་དག་བྱིན་གྱིས་ བརླབས་པ་ལ་ཕན་ཡོན་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན་བྱིན་ལེན་བྱས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ལེན་པ་རང་གི་ལུས་ཀྱི་བར་དུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་།སྔ་རོལ་ཉིད་དང་། རང་གི་ལུས་ཀྱིས་མཚམས་ལས་འདས་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་ཕན་ཡོན་ཡིན་ཏེ། གསོག་འཇོག་བྱེད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱའོ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡང་སྨན་གསུམ་ལ་ཡིན་གྱི་དུས་སུ་རུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསོག་འཇོག་གི་ཉེས་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། དུས་སུ་རུང་བ་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་པ་ན་ཟ་བའི་དུས་ལས་འདས་པ ཉིད་ན་གསོག་འཇོག་ཏུ་གྱུར་བ་དེས་ན་དེ་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་མ་བསྟན་ཏོ།།ཁ་ཅིག་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ཁོ་ནས་ཆུས་གདབ་པར་བྱའོ་ཞེས་འཆད་པར་བྱའོ། །ལུང་འགའ་ཞིག་ཏུ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཚིག་ནི་མ་མཐོང་སྟེ་འོན་ཀྱང་སྤྱིར་དགེ་སློང་གིས་རུང་བ་བྱས་པ་ནི་བྱས་པ་ཉིད་དེ་ཞེས་ གསུངས་སོ།།ཆང་གི་ཆ་ནི་བཏུང་བར་མི་བྱ་སྟེ་འདུལ་བ་ཡུལ་ཆོས་ཀྱིས་དགག་པས་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་། རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུལ་བ་མདོར་བསྡུས་ཀྱིས་ཤེས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བུ་རམ་བཞིན་དུ་སྦྲང་རྩི་ཡང་དུས་མ་ཡིན་པར་བཟའ་བ་ལ་སོགས་པར་ སེམས་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་མདོ་ལས་སྤྲེའུས་སྦྲང་རྩི་ལ་ཆུ་བསིལ་མོས་བྲན་ཏེ་དྲངས་པ་དང་། བུད་དྷས་བྱིན་ལེན་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། གདོན་མི་ཟ་བར་དུས་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དུས་སུ་སྦྲང་རྩི་ལོངས་སྤྱད་པ་ནི་རླུང་གི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་མི་རིགས་ཏེ།དུས་མ་ཡིན་པར་ལོངས་སྤྱད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟ་བུའི་ཚིག་རང་བཞིན་གྱི་ཚིག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྲང་རྩི་ལོངས་སྤྱད་པ་ནི་དུས་མ་ཡིན་ཏེ། བད་ཀན་བསལ་བའི་དོན་དང་། སྤྲེའུའི་སེམས་དང་བ་འཕེལ་བའི་དོན་དུ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ལ་དུས་མ་ཡིན་པར་ལོངས་ སྤྱད་པ་ཡང་བཙགས་ནས་ལོངས་སྤྱད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་བུ་རམ་བཞིན་དུ་སྦྲང་རྩི་ནི་དུས་མ་ཡིན་པར་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རེ་ཞིག་ཞག་བདུན་པའི་སྨན་ནི་གསོག་འཇོག་གི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཐུན་ཚོད་དུ་རུང་བ་དང་ཇི་སྲིད་འཚོ་བ་དག་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། གསོག་འཇོག་གི་སྤང་བ་དང་བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པའི་བསམ་པས་དགེ་ཚུལ་ལ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །སྤང་བ་གདོན་པའོ།། །།སྐྱོ་སྔོགས་ལ་ཕོ་ཉ་ལ་སོགས་པས་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །ལས་བྱས་པ་ལ་ཡང་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་སྟེ། ཡང་ལས་ཀྱིས སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཁ་ཅིག་ནི་ཡང་ལས་ཀྱིས་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་ལས་བྱེད་པས་སྔར་གྱི་ལས་བྱས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་ན་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་ནི་ཡང་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགོག་པར་བྱེད་ནའོ་ཞེས་འཆད་དོ། །གཞན་ནི་ལེགས་པར་མ་བྱས་སོ་ཞེས་རྗོད་པར་བྱེད་ ན་ཞེས་འཆད་དོ།།གསུམ་པོ་དེ་དག་ནི་ལོག་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཡང་ལས་ཀྱིས་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་བྱེད་ནའོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རང་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས་མདོའི་དོན་བཤད་པའི་ཕྱིར་རང་དགས་སྦྱར་བའི་བཤད་པ་ནི་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདོན་པ་ལ་དགེ་སློང་ ཕོ་མོ་ཕན་ཚུན་འདོན་ན་ཉེས་བྱས་སོ།

如果问及给病人加持这些有什么利益，即使没有受持，也可以反复受用，以自身为界限受用，以及在之前和以自身超越界限而安置，这就是利益。因为经中说'应当受用所储存的'。
加持也是对三种药，而不是对时药，因为无果。如果为了断除储存的过失而加持，那么对时药加持的话，超过食用时间就成为储存了，因此对此未说加持。
有些人解释说应当仅由未受具足戒者洒水。在某些律典中未见如此的文句，但是一般来说说过'比丘所作的净法即是已作'。
不应饮用酒类，因为律法以地方法规禁止，且依于不净之处。从《律经略释》中可知。
有些人认为蜂蜜如同糖一样可以非时食用等，因为经中说猴子用凉水调和蜂蜜供养，佛陀受持，一定是在非时受用，因为适时受用蜂蜜由于风的缘故不相应。这种说法不合理，因为没有'非时受用'这样的自然文句。
受用蜂蜜是适时的，因为可能是为了去除痰、增长猴子的信心，非时受用也可能是过滤后受用，因此应说蜂蜜不同于糖，不应非时受用。
首先，七日药有储存舍堕罪。对时药和尽寿药有恶作罪。
储存舍罪和未受持等不净，沙弥应以无顾虑的心舍弃。
舍罪已说完。
如果由使者等搅扰则有恶作罪。对已作的事也令作，即是'又以业令搅扰'的意思。
有些人说'又以业搅扰'是指以再作业舍弃先前所作的业。其他人解释为以再作本身阻止。还有人解释为说'未作好'。
这三种都是错误的，因为'又以业搅扰'就是'再作'的意思，这是世尊自己在《广律》中解释经义的，所以自作的解释是无意义的。
诵经时，比丘比丘尼互相诵经有恶作罪。

།འདོན་པའི་ཚུལ་ལས་འདས་ན་གཞན་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཆོས་འདོན་པར་བྱ་བ་དང་འདོན་པར་བྱེད་པ་གཉིས་ཀ་དག་གིས་ཡང་གུས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང་ཇི་ལྟར་འདོན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེས་ན་འདི་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་འགྲེལ་བར་བྱེད་པས་བཤད་དོ།།གནས་ངན་ལེན་བརྗོད་པ་འོན་ཏེ་དགེ་སློང་གིས་ལྟུང་བ་འདི་དག་བྱས་སོ་དེ་ལྟར་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕམ་པར་འགྱུར་བའམ་ལྷག་མའི་ལྟུང་བ་བརྗོད་པ་ལ་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་སྤྱིར་བརྗོད་པ་ན་མིང་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ལྟུང་བྱེད་ཉིད་དུ་ འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་ལ་གླེང་གཞི་ནི་དགེ་སློང་གིས་བྱས་པའི་ལྟུང་བ་བརྗོད་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ལ་ལྟུང་བ་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང་དགེ་སློང་གིས་རྗོད་པར་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་དང་དེ་བཞིན་དུ་ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པའི་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་དག་ནི་སྡིག་པ་སྤྱོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་།དེ་བཞིན་དུ་ དགེ་སློང་འདི་དང་དགེ་སློང་མ་འདི་ནི་ས་བོན་ཚིག་པ་འདི་ནི་མི་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཡང་དང་ཡང་དུ་དགེ་སློང་འདི་ཉིད་རྟེན་དུ་བྱས་པ་དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་གིས་བྱས་སོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་ལ་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར ལྟུང་བ་སྡེ་ལྔ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ལ་ནི་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་ཏེ།གང་གི་ཕྱིར་དེས་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་སྤྱོད་པ་རྗེས་སུ་བསྒྲགས་པ་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འགྲེལ་པ་བྱེད་པས་སྡོམ་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་བྱ་བ་ནི་དམན་ པའི་དྲུང་དུ་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ།།སྤྱོད་པ་རྗེས་སུ་བསྒྲག་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པས་དེའི་ཕྱིར་འདི་འབྱུང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །འདིར་དགེ་འདུན་གྱི་གསང་བ་ཉམས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། འདི་བྱེད་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་ ཆོས་བླ་མ་བདེན་པར་སྨྲ་བའི་སྐབས་ལས་བདེན་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་གདུལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་ཡོད་པས་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ།གང་དུ་ཡང་ཡིད་མི་ཆེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་སྲིད་པ་མེད་པ་དེར་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ ལ་བདེན་པར་སྨྲས་ན་ལྟུང་བ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་འགའ་ཞིག་ལས་བདེན་པ་མཐོང་བ་ལྟ་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་སྨྲས་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།མ་གུས་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་འདི་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་དེས་བྱས་པའི་ཕྱིར་མིའི་ཆོས་བླ་མ་དང་ལྡན་པ་ཉིད། འབྱུང་བ་མེད་པའི་ ཕྱིར་རོ།།རྫུ་འཕྲུལ་ནི་སྔགས་དང་སྨན་དག་གིས་ཀྱང་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དྲི་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་ཡོད་དོ། །ནམ་མཁའི་གནོན་པའི་སྨན་ལག་པར་ཐོགས་པའམ་ཟོས་པས་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་ཡོད་དོ། །ཀུན་བརྗོད་པ་ཡང་མཚན་ མ་དང་ཚིག་དང་སྔགས་ལ་སོགས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།གང་གི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་མ་རིག་པས་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡོད་དོ།

如果超越诵经的规则而转入其他方面，那么诵经的对象和诵经的人两者都会失去恭敬心，并且会对如何诵经产生法无实义的想法，因此说此经。注释者如是解释。
关于说过失，如果比丘犯了这些过失，由于没有相关联系，所有人都将成为他胜罪或残余罪的过失宣说成堕罪。因此，一般宣说时由于未说明名字而成为堕罪。对此，缘起是说比丘所犯的过失，从显示过失中也说'如果比丘宣说'等，同样'应知扰乱居家的比丘和比丘尼是造作恶业者'等，
同样'此比丘和此比丘尼是焦芽，是不会再生长的法'等，反复以此比丘为所依，因此如是说'比丘所作'而成为堕罪。为了理解如此差别，
对于宣说五类过失则成为恶作，因为依止不应宣说的方面，向未受具足戒者宣说受具足戒者的行为是不适宜的。如是注释者也说：'最胜律仪的行为不应在低劣者前宣说，不应宣说行为。'因此应知此处会发生。
在此为了断除僧团的秘密泄露，'做这个是不适宜的'，这是此处的决定。从说超胜人法真实语的情况来看，即使是真实的，由于非所化有情没有信心等，有过失而禁止。
在任何不会有不信等过失之处，对未受具足戒者说真实语则无有过失。如有经中说：'对某些见真实圆满的人说则无有过失。'
为了断除不恭敬，此处无有过失。因为由其所作，超胜人法不会发生。
神通不是通过咒语和药物能成就的。有通过名为'具香'的方法在空中行走。有通过手持或食用压制虚空的药物在空中行走。遍说也是通过相、语言、咒语等显现。因为刹那间以无明知他心是存在的。

།རྒྱུ་བག་གི་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི་འདི་ལ་ལྷའི་མིག་དང་རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་མིའི་ཆོས་བླ་མ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་སྡིག་པའི་ ལས་ཅན་འགའ་ཞིག་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་དྲི་མས་ནང་གི་ཁྱད་པར་མ་རིག་པའི་མུན་པ་ཆེན་པོས་ཡིད་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ལ་རང་གི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཕོངས་པས་ཉམས་པ་དང་།གཞན་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཉམས་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་རྟོགས་པ་དང་། དོན་དམ་ པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་མི་སྲིད་པ་འདེབས་ཤིང་ཐོ་འཚམས་པར་བྱེད་དོ།།བདེན་པ་མཐོང་བའི་གང་ཟག་ལ་ནི་ཉེས་པ་འདི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་དག་མིའི་ཆོས་བླ་མའི་ཡུལ་ལ་ལྟ་བ་ལོག་པ་དང་ཡིད་གཉིས་རྣམས་སྤངས་ནས་དེ་དང་ལྡན་པའི་གང་ ཟག་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེས་ན་བདེན་པ་མཐོང་བ་ལ་ཡང་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་མི་ཆོས་བླ་མ་སྨྲས་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་ཡང་འགྲེལ་བ་བྱེད་པས་ཐོ་འཚམས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་དོན་དུ་འདི་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་མཐོང་བ་ལ་ནི་གོ་ སྐབས་འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིགས་པ་དང་ལྡན་པར་ངེས་པར་བྱས་ནས་བདེན་པ་མ་མཐོང་བ་ཁྱིམ་པའི་མདུན་དུ་རྫུ་འཕྲུལ་བསྟན་པ་ནི་ཉེས་བྱས་སོ།།གཞན་གདུལ་བའི་དོན་དུ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡུལ་མ་ག་དྷྭའི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ རྟོག་པ་ཐུགས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས་ལྟེང་རྒྱས་འོད་སྲུངས་ཀྱི་མདུན་དུ་རྫུ་འཕྲུལ་མཛད་དོ་ཞེས་གཏམ་རྒྱུད་ལས་རྒྱས་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ།།བཤེས་དོར་ལ་གང་ཟག་ལ་བསྔོས་པ་ནི་འདིར་གླེང་གཞིའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་གྱི་དགེ་སློང་ཡིན་པར་བཟུང་བར་མི་བྱ་སྟེ། འོན་ཀྱང་ཁྱིམ་པའི་མཐར་ཕྱིན་ པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ངོ་།།དེ་ལྟར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པས་གང་ཟག་གི་སྒྲས་ནི་དགེ་སློང་ངམ་ཁྱིམ་པ་གཞན་ཡང་བཟུང་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་བདག་ཉིད་འབའ་ཞིག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དགེ་སློང་ཐོབ་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་བསྔོས་སོ་ ཞེས་བྱ་བ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཁྱིམ་པ་དང་བསླབ་པ་བྱིན་པ་དག་ལ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་འདི་ནི་སྡིག་པ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་བདག་གིས་གང་ཟག་ལ་བསྔོས་སོ་ཞེས་འདོན་པར་བྱེད་ཅིང་འཆད་དེ། རྣམ་འབྱེད་ལས་བདག་གིས་གང་ཟག་ལ་བསྔོས་ སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་དོན་དུ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་མི་རིགས་ཏེ་འདི་ལྟར་བཤེས་ངོར་བྱས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་།ཞུས་པ་ལས་ཀྱང་འདི་སྐད་དུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འདི་ལྟར་དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པ་གང་ཟག་ལ་བསྔོས་སོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ ལས་ཀྱང་དགེ་འདུན་ལ་བསྔོས་པའི་རྙེད་པ་འདི་དག་བཤེས་ངོར་བྱས་ཏེ་དགེ་སློང་ལ་བསྔོས་པར་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་།གླེང་གཞིར་ཡང་བདག་ལ་བསྔོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བཤེས་ངོར་བྱས་པ་ནི་གང་དག་མཁན་པོ་དང་། སློབ་དཔོན་ལ་སོགས་པ་གཅིག་པའི་མཛའ་བ་དེ་ དག་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པ་འདི་དག་གང་ཟག་ལ་བསྔོས་སོ་ཞེས་བདག་ཉིད་ལ་བསྔོས་པ་སྤངས་ནས་འདི་དག་སླུ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བཀག་པ་ཡིན་ནོ།།འདིར་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་སྦྱིན་པར་ཁས་བླངས་པ་ལ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་ན་ནི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་ལ་སྦྱིན་པར་ཁས་མ་བླངས་ན་ནི་ཉེས་བྱས་སོ། ། གཉི་ག་བརྫུན་མ་ཡིན་པར་སྨྲས་པ་ལ་ནི་ལྟུང་བ་མེད་དོ།

依靠因缘而趋入，此中并无天眼、天耳等超越人类的功德，如是一些具有罪业者，因无始以来的垢染，内在特殊的无明大黑暗使心意成为有垢，因自身功德匮乏而退失，以及他人心与心所退失，未能了知他人智慧的殊胜，未见胜义谛真如的人们，对比丘们诽谤并加以伤害。
对于见真谛的补特伽罗则不会有此过失。因为他们对超越人类功德的境界已断除邪见和疑惑，具有此功德的补特伽罗是存在的，因此世尊的密意是即使见真谛者对未受具足戒者宣说超人法也会成为堕罪。
如是注释者说此制戒是为了断除伤害，因为见真谛者不会有此机会，经过如理决定后，未见真谛者在居士前显示神通是恶作罪。为调伏他人则无过失。
如世尊了知摩揭陀国婆罗门和居士们的心念后，在优楼频螺迦叶前显现神通，如是应当从广传中了知。
关于为友人而对补特伽罗作回向，此处是依据因缘而说，不应执为比丘，然而也包括一切究竟的居士。
如是注释者说，补特伽罗之声应知包括比丘或其他居士，而非仅指自己。此中妄语为主，因为说'非自己而是比丘不应得到的回向'是以妄语为主。
对居士和已与学处者作妄语是大罪过，如是解说。又有一些人诵读并解释为'我对补特伽罗作回向'，他们说《毗奈耶分别》中'我对补特伽罗作回向'是说'为我自己'，此说不应理。
因为与'为友人而作'相违，且《问经》中也说：'具寿，如是僧团所得回向补特伽罗'，同样其他处也说'知此等僧团所得回向，为友人而回向比丘'，且因缘中也无回向自己。
因此为友人而作是指，对那些有共同和尚、阿阇黎等的友人，说'此等僧团所得回向补特伽罗'，舍弃回向自己而欺骗他们，故而禁止。
此中罪过的安立是：若承诺布施而说妄语则成根本罪，若未承诺布施则成恶作。若二者皆非妄语而说则无罪过。

།ཁས་བླངས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པར་ཤེས་པ་ལ་ནི་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་འགྲེལ་བ་བྱེད་པས་བཤད་དོ། །ཁྱད་དུ་གསོད་པ་པོ་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་སྨོས་པ་ནི་འདོན་པའི་དུས་ནི་འདུལ་བ་ལྷག་མ་དང་གཞན་ལས་བཤད་པའི་མཚོན་བྱེད་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྲིད དུ་གཞི་དང་ཕྲན་ཚེགས་ལ་སོགས་པ་དང་།དེ་ལས་གཞན་པ་འདུལ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་གིས་འདུལ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་འདོན་པ་ན་སྨོད་པར་བྱེད་ན་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཚིག་ལས་ལྟུང་བའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཤེས་ པར་བྱའི་འདོན་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།གཅིག་ཏུ་འདོན་པའི་ཚིག་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ལྟུང་བྱེད་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ལ་གཞན་ལ་ནི་གཞན་དུའོ། །སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་སྨོས་པ་ནི་འདིར་ཡན་ལག་གི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་བཞི་པོ་སྟོན་པ་ན་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་འགྲེལ་པ་བྱེད་པས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ།།འདིར་འདུལ་བར་གསུངས་པའི་གཞི་འབའ་ཞིག་ཁྱད་དུ་གསོད་པས་ལྟུང་བ་འདིར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་མདོ་སྡེ་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ལ་ཡང་སྨད་པས་ལྟུང་ བྱེད་འདིར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟར་ཡང་དེ་ལས་གཞན་པ་འདུལ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་མདོ་སྡེར་བསྟན་པ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་མདོ་སྡེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་མདོ་བཏོན་པ་འདི་དག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་སོགས་པ་འདིར་གཞུང་ཡིན་ནོ། །འདུལ་བ་དང་མཚུངས་པར་ ལྡན་པའི་མདོ་སྡེ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ།།མངོན་པ་ལ་འདུལ་བ་དང་ལྡན་པ་ལ་ལྟུང་བྱེད་དོ། །མདོ་སྡེ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་མངོན་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ས་བོན་ལ་གང་གི་ཕྱིར་མེས་རེག་པ་ལ་བཀྲ་མི་ཤིས་པའི་ཕྱིར་ས་བོན་གྱི་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོར་བྱས་པ་ལ་ཡང་རེག་ན་རུང་བ་ཉིད་དོ། ། རུང་བ་བྱེད་པ་ན་ས་བོན་འཇིག་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། །ས་བོན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་ལྟོས་པར་བྱ་མི་དགོས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱི་མ་དད་པ་སྤང་བ་འབའ་ཞིག་གི་དོན་དུ་མཚོན་དང་མེ་ལ་སོགས་པས་རུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་དག་གི གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི་ཤིང་རྣམས་སེམས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་དག་གི་ཤུན་པ་བཤུས་ན་འཆི་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་མཚོན་དང་མེ་ལ་སོགས་པས་བསྣུན་པ་ན་ཤི་བ་རྣམས་ལ་ཡང་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ལ་ནི་སོལ་བའི་ཕྱེ་མ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་ཟ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་འདུལ་བ་འཛིན་པ་དག་སྨྲའོ།།འཕྱ་བ་འདི་རང་དོན་ཡིན་ན་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ལ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཞུ་བ་ཁ་ཅིག་ལས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་འཕྱ་བར་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་མཛད་པས་ཀྱང་རང་གི་དོན་ཉིད་གཙོ་ཆེར་ཡོད་པ་ཉིད་ དོ་ཞེས་བཤད་དོ།།བསྒོ་བ་རྣ་ལ་གཟོན་པ་ནི་ཁ་ཅིག་ནི་བཙུན་པ་རེ་ཞིག་དགེ་སློང་གིས་ལྟུང་བ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ལ་བསྒོ་བ་རྣ་ལ་གཟོན་ན་ཅིར་འགྱུར་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་འཆད་པ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་དགེ་སློང་གིས་འགའ་ཞིག་རིག་པ་ན་གཞན་དུ་ལུང་སྟོན་པར་བྱེད་ན་ཞེས་ཐམས་ཅད་ ལྟུང་བྱེད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟུང་བྱེད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ།

解释者说，如果知道所受持的是颠倒的，则犯恶作。提到别解脱经的轻视者，是作为诵读时间的标志，这在僧残等其他戒律中有说明。只要对事相、杂事等以及其他与戒律相应的内容轻视，就犯堕罪。因为说过'比丘在诵读与戒律相应的内容时若诽谤，就犯堕罪'。
在此应当从语言上了知罪过的差别，而不是从诵读上。对于一起诵读的所有语句，成为一个堕罪，对其他则另当别论。提到别解脱经是此处的主要支分，因为在说明四波罗夷法时，解释者说'如是说'等。
此处不仅是轻视戒律所说的事相才构成此罪，而且对与戒蕴相应的经典、三蕴等学处轻视也构成此堕罪。如是说'具寿们，诵读与经典相应的这些经有什么用'等，这就是此处的经文。
对与戒律相应的经典犯恶作。对阿毗达磨中与戒律相应的内容犯堕罪。对决定经典的阿毗达磨犯恶作。关于种子，因为火触碰会带来不祥，所以安立种子的名言，即使触碰堆积的也是适宜的。
在使其适宜时，不是要毁坏种子，因为说过'不必等待变成非种子'。仅仅为了断除外道的不信，应当用刀、火等使其适宜，因为他们的宗义认为树木有心识，剥其皮时会死亡。
如是，持律者说，对于被刀、火等击打而死的，就像炭末一样，比丘们食用等没有过失。这种讥讽如果是为了自己就犯堕罪，如果是为了他人则犯恶作。因为有些问答中说'为他人讥讽则成恶作'。
造论者也说'主要是为自己的利益'。关于不听劝告，有些人解释说'大德，且不说比丘对犯戒以外的其他事不听劝告将如何，犯恶作'，这是不合理的。因为说过'只要比丘知道某事而作相反的开示'都犯堕罪，所以一切都判定为堕罪。

།གདིང་བའི་སྐབས་སུ་ཡན་ལག་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ཉིད་དང་། ས་སྣུམ་པ་དང་དངར་བ་ཉིད་དང་། སྲིལ་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དང་། རང་གི་ངེས་པར་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཉིད་དམ་ གཞན་ལ་དངོས་སུ་བཅོལ་བ་ཉིད་དམ།རྩཝའམ་ལོ་མའི་གདིང་བ་ཉིད་དམ། རླུང་གིས་བཟློག་པ་དང་སྲིལ་གྱིས་རིམ་པ་གཞན་ཕྱིན་པ་དང་། ཐ་མལ་དུ་གནས་པའོ། །སྐྲོད་པ་འགའ་ཞིག་ཏུ་འཁྲུག་ལོང་བྱེད་པ་བསྐྲད་པར་གསུངས་སམ་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་སྤང་བ་ཡང་མ་གསུངས་ན་འཁྲུག་ལོང་བྱེད་པ་ ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ་གནས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གཉིས་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཁ་ཅིག་ནི། འཁྲུག་ལོང་བྱེད་དང་ཁྱིམ་སུན་འབྱིན། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་གསུམ་པ་སྟེ། །དགེ་འདུན་གྱིས་ནི་གཎྜཱི་ནི། །བརྡུངས་ནས་འབད་པས་བསྐྲད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲ་བར་མི་ རིགས་ཏེ།དེ་ལ་རེ་ཞིག་གཞུང་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་དང་འགལ་བར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སྡོམ་པ་མ་ཉམས་པ་སྐྲོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྙེད་པའི་སྐལ་བ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཡང་འཁྲུག་ལོང་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བསྐྲད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་སྐལ་བ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་འབྱེད་པ་ཡང་བསྐྲད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་འཁྲུག་ལོང་བྱེད་པ་བསྐྲད་པར་བྱའོ་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་སྙམ་པ་ལ། དེ་དག་གི་བསལ་བ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་འཁྲུག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི དོན་དང་།བསྐྲད་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་དགེ་འདུན་གྱིས་སམ་གང་ཟག་གིས་སྐྲོད་པར་བྱེད་པ་ན་བསྡུ་བར་ནི་མི་བྱ་སྟེ། ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འདི་དགག་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་གང་དང་གང་ལ་འཁྲུག་ལོང་ལ་དགའ་བས་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་འཁྲུག་ལོང་བྱེད་པའི་ ཕྱིར་འཁྲུག་ལོང་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ།།འདི་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་གཞུང་ཐ་དད་པ་ནི་ཁོ་བོ་དམིགས་པ་མེད་དོ། །ཕྱིས་གནོན་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་དགེ་སློང་ལ་ཐོ་འཚམས་པ་འདིས་རླུང་དང་འདྲ་བ་ལ་སོགས་པར་གཞག་པའི་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཐོ་འཚམས་པ་ གཞན་དག་ལ་ཡང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འདོད་དེ་འདི་ནི་ཐོ་འཚམས་པར་འདུན་པས་དགེ་སློང་ལ་ཐོ་འཚམས་པ་དག་ཀྱང་ངོ་ཞེས་པས་མཚོན་བྱེད་ཡིན་ནོ།།བར་སྡོམ་ལ། ངན་དང་བསོད་དང་དྲང་རོ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ལྟུང་བྱེད་དགུ་ བཅུར་འདོད་པ་འདི་དགུ་བཅུར་གྲངས་ངེས་པར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ།གྲངས་པ་ལ་སོགས་པར་བཞག་པས་ཐོ་འཚམས་པར་བྱེད་པས་ལྟུང་བ་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པས་ན་ལྷག་པར་འགྱུར་རོ། །ཐོ་འཚམས་པར་བྱེད་པ་སྤྱིས་ཀྱང་ལྟུང་བྱེད་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ཡིན་ན་སྐྲོད་པ་དང་ཁྲི་རྐང་འབྱིན་པ་དང་ རྡེག་པ་དང་གཟས་པ་དང་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པ་དང་གནས་ངན་ལེན་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པས་ཐོ་འཚམས་པ་རྣམས་ལྟུང་བ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཉུང་བར་འགྱུར་རོ།།གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་ཐོ་འཚམས་པར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་ན་བཙུན་པ་རེ་ཞིག་དགེ་སློང་གིས་གང་ཟག་གི་གཙུག་ ལག་ཁང་ན་སྔ་ནས་གནས་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཕྱིས་གནོན་བགྱིས་ནས་མཆིས་སམ་ཉལ་བར་བགྱིད་ན་ཅིར་འགྱུར་ཏེ་ཉེས་བྱས་སོ།

在铺设卧具时的支分是：僧团的寺院本身，地面润滑和坚实，有蚂蚁等害虫，自己亲自准备或直接委托他人，草或树叶的卧具，被风吹散和被蚂蚁改变次序，以及平常所住。
有人问：在驱逐时是否说要驱逐某些制造纷争者？答：既然连驱逐都未说，更何况制造纷争者，因为未超出住处和受用这两者之外。
有些人说：'制造纷争者、扰乱居家者、破戒者这三种人，僧团应当敲击犍椎，努力驱逐。'这种说法是不合理的。
首先，这没有经典依据，而且与道理相违。因为不应驱逐未破戒律者，因为他们未失去获得利养的资格。如果说应该驱逐所有僧团中制造纷争的人，这是不对的，因为这样的话，连分裂僧团的人也应该被驱逐，因为他们也未失去资格。
如果想：那么'应当驱逐制造纷争者，不应让他们住下'这句话又作何解释？对此的解答是：为了平息僧团的纷争等目的，以及对违反驱逐学处的人，无论是僧团还是个人进行驱逐时，都不应接纳，这是为了显示这是禁止的。
对于任何喜好纷争，为法与非法而制造纷争的人，应理解为制造纷争者。关于这一点，我没有见到其他不同的经典依据。
关于后续，有些人认为：由于这条对比丘施加伤害的规定是以风等为比喻来说明的，所以对其他伤害行为也应视为波逸提，这是以'对比丘有伤害意图而施加伤害者也是如此'来作为说明。
关于中间总结：'恶语、赞叹、抬尸等'等说法是不正确的。因为波逸提戒被认定为九十条，如果将伤害行为分别规定为不同的过失，数目就会超过。
如果将所有伤害行为都归为一个波逸提，那么驱逐、拔床脚、打击、威胁、挑拨、说过失等伤害行为都将成为一个过失，这样数目又会减少。
此外，如果所有伤害行为都构成波逸提，那么'大德，如果比丘在个人的寺院中，对先住的比丘们进行后续打扰或睡卧，将构成什么过失？'答：将构成突吉罗。

།བཙུན་པ་རེ་ཞིག་དགེ་སློང་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ནས་ཕྱིས་གནོན་བགྱིས་ཀྱང་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་བ་མཆིས་སམ། ཡོད་དེ་མི་རུང་བའི་མལ་སྟན་ལའོ་ཞེས་ གསུངས་པ་དེ་ལ་ཡང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཏེ།གང་ཟག་གི་གཙུག་ལག་ཁང་དང་མི་རུང་བའི་མལ་སྟན་ལ་ཐོ་འཚམས་པ་ནི་ཐོ་འཚམས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཕྱིས་གནོན་བྱེད་པ་ལས་གཞན་པ་ལ་ནི་ཉེས་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་འབྱེད་ལས་གཅིག་ཏུ་དགེ་སློང་འགའ་ཞིག་དགེ་སློང་ལ་ཐོ་ འཚམས་པར་བྱེད་ན་ཐམས་ཅད་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།ལྟུང་བ་བསྟན་པར་ཡང་ཕྱིས་གནོན་བྱས་ནས་ཉལ་ལམ་འདུག་པར་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བས་དེ་ལ་མ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདེབས་པའི་ཡན་ལག་ནི་དུད་འགྲོའི་འགྲོ་བ་པ་དང་གསོད་སེམས་དང་མངོན་པར་བསམས་ ཏེ་མ་འཁྲུལ་པ་དང་ཤི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ།།གཙུག་ལག་ཁང་ལ་གང་ཟག་གི་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བཙུན་པ་རེ་ཞིག་དགེ་སློང་གིས་གང་ཟག་གི་གཙུག་ལག་ཁང་རྩིག་པ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་སམ་གསུམ་ལས་ལྷག་པར་བརྩིགས་ན་ཅིར་འགྱུར་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ ཕྱིར་རོ།།འདིས་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དང་། མ་ཉམས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁང་པ་ལ་ཡང་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ཅན་མ་ཉམས་པ་དག་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་གཙུག་ལག་ཁང་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་འགྱུར་ཏེ། ཐ་ན་ ཁྱིམ་པའི་ལ་ཡང་ངོ་ཞེས་ཟེར་བ་འདིས་གསལ་བར་བལྟ་བར་བྱའོ།།འཇིམ་པ་མེད་པར་ལྷག་པར་བརྩིགས་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །སྒོའི་སྦུབས་ཀྱི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒོ་ཁང་གི་གནས་པ་སྟེ་སྒོ་སྐྱེས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཏན་པའི་གནས་ནི་སྒོ་ལོགས་ཅིག་ཏུ་ཕྱིས་ གཞུག་པའི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཡང་ན་གཏན་པའི་གནས་ནི་འཕྲེད་གཏན་ལ་སོགས་པ་སྒོའི་ཕྱོགས་དག་ཏུ་གཏན་པ་གཞུག་པའི་ཕྱོགས་སོ་ཞེས་གཞན་དག་འཆད་དོ། །སྣང་བའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིས་སྣང་བར་བྱེད་པས་ན་སྣང་བ་སྟེ། སྐར་ཁུང་དང་ཆུ་ཁུང་བརྗོད་ པའི་བུ་གའི་གནས་སོ།།ཆུ་ཁུང་ཡང་སྐར་ཁུང་གི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བའི་གནས་ཇི་ཙམ་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐར་ཁུང་དང་ཆུ་ཁུང་གི་གནས་ཇི་ཙམ་འདོད་པར་བྱ་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་མ་གྲུབ་ན་ཉེས་བྱས་ སུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ།ལྟུང་བ་བསྟན་པ་དང་ཞུ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཕ་གུའི་རྩིག་པ་ཁོ་ན་སྨོས་པ་ཡིན་གྱི་དེ་དག་ནི་མ་སྨོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དགེ་སློང་འགའ་ཞིག་ཕ་གུ་རིམ་པ་གཉིས་སམ་གསུམ་ལས་ལྷག་པར་བརྩིགས་ན་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ དང་།ཞུས་པ་ལས་ཕྲིན་གྱིས་རིམ་པ་གཉིས་སམ་གསུམ་ལས་ལྷག་པར་བརྩིགས་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ངག་གི་དོན་འདིར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་འགའ་ཞིག་ཕ་གུ་རིམ་པ་བཞི་ལ་སོགས་པར་རྩིག་པར་བྱེད་ན་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །སྒོའི་སྦུབས་ དང་གཏན་པ་དང་སྣང་བའི་གནས་མ་བཞག་པ་ལ་ནི་མི་རིགས་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཉེས་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།སྦྱིན་བདག་རིངས་པ་ཡིན་ན་གཙུག་ལག་ཁང་ནི་དེ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་དུ་ལྟུང་བ་མེད་དོ།

比丘问道：'请问，比丘在僧团的寺院内进行清扫是否会构成违戒？'答：'在不适合的卧具上是会的。'对此也会构成堕罪。对于个人的寺院和不适合的卧具进行损害不算是损害，因此除了清扫以外的其他行为是恶作罪。
如是在《广律》中也说道：'若有比丘对比丘进行损害，一切皆成恶作罪。'在说明违戒时也说：'若清扫后躺卧或坐下'，因为不依靠这个的缘故。
杀生的要素是：对动物的生命、具有杀心、有意图、无错乱、死亡，这些是构成要素。
关于寺院，对个人寺院说是恶作罪，因为经中说：'请问，若比丘建造个人寺院墙壁超过二层或三层会如何？是恶作罪。'
这也说明了对于未受具足戒者和未破坏等的房舍也是如此，如经中说：'比丘和比丘尼受具足戒者未破坏者等'。
也有人说一切寺院都适用，'乃至在居士的寺院也是如此'，这点应当明确了解。
若无泥土而过度建造墙壁是恶作罪。'门道处'是指门房所在处，即门柱环绕等处。'门闩处'是指在一侧后来安装门闩的位置处的意思。
或者有人解释说：'门闩处是指横闩等在门的方向安装门闩的位置。''采光处'是指用来采光的地方，即天窗和水窗所说的孔洞处。
水窗也因为如同天窗的形状，所以称为采光。'依照采光处的想法'是指按照想要多少天窗和水窗的想法而言。
如果这些未完成则应理解为恶作罪。在说明违戒和问答等一切处只提到砖墙建造，而未提及这些。
如说：'若有比丘建砖墙超过二层或三层，一切皆成堕罪。'又在《问经》中说：'若以砖建造超过二层或三层则成恶作罪。'
因此这里的语义是：若有比丘建造四层等砖墙则成堕罪。若未设置门道、门闩和采光处，因为造作不当，所以是恶作罪。
如果施主着急，因为寺院依赖于他，所以无违戒。

།མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་ཀ་ལྱཱ་ན་མི་ཏྲས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་སོ་སོར་ཐར་པའི་ཚིག་ ་གི་བཤད་པ་དགའ་བ་བསྐྱེད་པ་ལས།

 

我来翻译这个标题：

"由经藏持者善友（Kalyāṇamitra）所造的《别解脱经句释·生欢喜》中"

这是一部解释别解脱戒经的注释书的标题，作者是善友论师。"生欢喜"表明这部注释书的目的是让读者在学习戒律时生起欢喜心。


D4111

གཙུག་ལག་ཁང་གི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པར་ངེས་པའོ་རྫོགས་སོ། །[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཀྲི་ཡ་སྐན་དྷ་ན་མ། བོད་སྐད་དུ། བྱ་བའི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

寺院堕罪的决定分别已圆满。






